Pieterpad voorjaar 2021 dag 2 en 3

Het Pieterpad valt voor de puber niet mee. Een covidjaar gaat je niet in de kouwe kleren zitten. "Ga maar fijn met haar wandelen", zei de huisarts. Dat is wat we deden. Maar van 2 km een middagvullend programma maken vindt ook die mama een beetje zwaar. Gelukkig hebben we heel mooi weer, is de omgeving prachtig en vinden we elkaars gezelschap nog steeds fijn. We blijven ons verbazen en verrassen. Verbazen om ons medewandelaars en verrassen om de natuur. Onze medewandelaars lopen steeds vaker op merkwaardig schoeisel, zo kwamen we gisteren iemand op badslippers tegen. En de tassen zijn ook wat merkwaardig, plastic tasjes van de supermarkt. Goed, ik zal er niet meer over zeuren. Vanochtend zat ik aan de koffie voor onze tent huisje te genieten van de vele eekhoorns. Die het fijn vonden dat de mensen flink lang uitslapen. En ik dus ook en kon zodoende hun bezigheden volgen. Ze laten zich echter niet makkelijk fotograferen. En eindelijk kwam er een vlak voor me staan maar toen had ik mijn fototoestel net niet binnen handbereik. Dan maar flink inzoemen. 

Deze week liepen we de tweede helft van kaartje 39 en kaartje 40 van deel 1 en zijn gebleven ter hoogte van het dagkampeerterrein van de Holterberg. We liepen wel de route heen en terug, dat dan weer wel. Dit keer hadden we geen vouwfietsen mee en openbaar vervoer rijdt er niet op de Holterberg. De vouwfietsen pasten simpelweg niet in de auto dit keer. Want we hadden Daniël ook mee. Die wandelde liever niet mee maar zorgde in huis wel voor een hoop gezelligheid.

de maan schijnt door de boom (goed zoeken)

de heide lijkt hier op miniatuur korenschoven.

Met de snelheid van een... van een... van een eekhoorn!

Met een beetje fantasie lijkt de heide in februari ook een beetje paars.

Mijn Roodkapje, boven op de Holterberg

“Rivieren weten: er is geen haast. Op een dag komen we er wel.”

Winnie de Poeh

 

Pieterpad, Holterberg

Mijn eigenste Roodkapje 💓

We zijn weer op Pieterpad. Dat wil zeggen, dit is de versie Puber 2.0. Deden we eerst een kaartje per dag, nu doen we een stukje kaart per dag. Ik moet eerlijk opbiechten dat we het stukje tussen Hellendoorn en de Holterberg erbij in hebben laten schieten. 

We waren hier anderhalf jaar geleden voor het laatst. Toen was het hoogzomer en zeiden we iedere ochtend: "bij 26 graden moeten we weer bij de auto zijn". We spraken niet eens meer in tijden, maar vertrokken wel heel vroeg omdat er temperaturen van 40 graden zouden komen én die kwamen ook! Affijn over de Corona/Covid in het jaar daarna hoef ik niet eens meer te beginnen. We kunnen natuurlijk wachten tot alle virussen weg zijn en de puberteit over is, maar dan hoeft het niet meer. Ik heb al jong geleerd dat wachten hetzelfde betekent als iets dat nooit meer gaat gebeuren. Dus ik heb een huisje geboekt, in Holten. En we stoppen de puber gewoon in de auto, flesjes water en koekjes in de rugzak en we gaan gewoon een kleine stukje lopen naar het allermooiste uitzicht. 

Heerlijk!!

Oké, de foto geeft niet weer wat we echt zagen, maar het was er echt heerlijk!

Hier kijken we met onze neus richting Zwolle, die we ook echt konden zien liggen.

Zo ziet de heide er in februari uit. 

En hier zitten we met onze neus richting Almelo.

En het is druk, razend druk. Er is een grote parkeerplaats bij het bezoekerscentrum in Nijverdal en we hadden het laatste plekje. Er lopen hier genoeg mensen rond die nu eigenlijk liever in een pretpark gezeten hadden, te oordelen naar wat ze uit hun plastic tasjes halen, bier en energiedrankjes en hun kinderen buiten de paden over de heide laten draven en in de rondte lopen schoppen. Zucht, hier ligt zeker ook weer een taak voor het onderwijs? Als ik over mijn frustratie heen ben knip ik deze zinnen er weer tussenuit 😉

De mens is het enige wezen dat opvoeding nodig heeft.

Immanuel Kant

 

Winter!!

Dit is waar we stiekem op gehoopt hadden, winter. Met sneeuw en later ook ijs! Oké de sneeuw wou niet echt plakken omdat het stuifsneeuw was, maar de pret was er niet minder om. Zelfs die twee groten van mij gingen naar buiten.

En deze dame kan lekker schaatsen, rondjes draaien op ijshockeyschaatsen, dat ging goed. Zonnetje erbij en moeder was ook weer blij.

Oma was ook ingesneeuwd, maar met de zon erbij was het uitzicht toch wel prachtig!

Terwijl de dooi al voorzichtig begon in te zetten werd er toch nog een tekening op de besneeuwde tuintafel gemaakt.

En ondertussen ging het opruimen door, dat wil zeggen, alleen de koelkast en de diepvries, want dat kon nu eens fijn naar buiten. Die kan er weer even tegen.

Our footprints always follow us on days when it’s been snowing. They always show us where we’ve been, but never where we’re going.

Winnie the Pooh

De eerste sneeuw van 2021 en lekker opruimen

Het 365-opruimen houd ik goed vol. Ik kom planken, kastjes en laatjes tegen die ik al veel eerder georganiseerd had, maar waaraan je kunt zien dat het dagelijks en niet door één maar door vier mensen wordt gebruikt. Dat opruimen doe ik bij voorkeur al luisterend naar een luisterboek, maar ik merk nu dat het erover schrijven niet gecombineerd kan worden met een luisterboek, haha. Dan maar een mooi stukje muziek.

De badkamer ziet er inmiddels uit om door een ringetje te halen.

Er is al heel wat servies kapot gevallen in de loop van de jaren, maar deze houden we toch al een aardig tijdje compleet

Inmaken doe ik sinds mijn studie niet meer, de lege bakjes van de aan-huis restaurants heb ik bij het plastic afval gedaan. Echt hoor, je hebt het niet nodig als je zelf ook al bakjes hebt.

Deze haalde ik net achter uit de diepe kast op de overloop. Als dat daar blijft liggen wordt het zeker niet gebruikt. Deze zijn inmiddels verhuisd naar de keuken.

Ik heb toch heel wat weggedaan ook al ben ik begonnen bij de ruimtes die dagelijks gebruikt worden. Vandaag is er een stapel zomerkleding van mij weggedaan. Die had ik vorig jaar niet gedragen terwijl we toch een heuse zomer hadden. Ik heb een enorme stapel Knippies weggedaan, ik kon er helaas ook niemand een plezier meedoen, dus ligt het nu in de papiercontainer. 

En zo viel gisteren de eerste sneeuw van het jaar. Dochterlief had wel zin in een avondwandeling door de sneeuw. Ik miste helaas een stoeprandje en buitelde door de sneeuw. Helaas wel op m'n goeie knie. Die is nu niet meer de beste :-(

Het was fijn om al die vrolijke kindergeluiden te horen die eindelijk weer even naar buiten konden voor een hoop plezier. Maar goed dat we nog even geen avondklok hadden want vanochtend was alles weer weggespoeld. 

De kunst van te leven is thuis te zijn alsof men op reis is.

Godfried Bomans.

 

Vakantie versus Lockdown

Wat is het verschil? Het maakt toch wel uit of je je kerstvakantie in de lockdown viert of moet werken tijdens de lockdown. Alhoewel? Ik heb de uitbundige kerstviering wel gemist. Ook al benaderden we nu de soberheid van de stal al iets beter. Ik hoefde vandaag zelf nog niet aan het werk, maar ik merkte genoeg op afstand en regelde wel van alles mee. Dochter had vandaag nog vrij. Hoe dat morgen moet? Gelukkig hebben we een stevige WiFi, zolang we niet op zolder hoeven te werken en heeft iedereen een device. Een ongekende luxe! Ik zou vandaag mijn werkstuk moraaltheologie opsturen maar iets houdt mij nog steeds tegen. Je zou zeggen, het ligt al twee weken afgerond te liggen zijn. Nee, ik heb de moed niet. Dan maar verder met mijn 365 taak die ik combineer met mijn huishoudelijke taken. Deze week staat de keuken op het programma om te poetsen van de app van slim huishouden. Ik volgde eerst het Basisschema Plus. Maar nu ik geen colleges meer volg ben ik overgegaan op het maandschema, die is intensiever. En het blijkt ook wel nodig, ik kom heel wat plaatsen tegen in huis waar flink geboend kan worden. Het opruimen combineerde ik vandaag met de poetsklus in de keuken en ik heb de bovenkant van de kast aangepakt. 

De petroleumstellen van de kringloop, de plantjes van mijn vader en de enorme weckketel die ik niet weg wil doen.

Ik heb niet veel hoeven weggooien want het is geen hotspot, maar ik vond er wel een zak oude paaseitjes en een opengemaakt zakje kattensnoepjes, maar die was al langer geleden opengemaakt, dus dat doen we Poes niet aan. Wel weer lekker opgefrist en dat alles met mijn luisterboek aan. 

O ja, gisteren heb ik ook opgeruimd. Er lagen twee reistassen op de overloop. Die heb ik helemaal leeggemaakt en alles gesorteerd. Het waren vooral toilet- en ehbo-spullen, die konden naar de opgeruimde badkamerkastjes en er kon nog wat naar mijn kampeeruitrusting. De tassen liggen weer opgevouwen in de kast. 

Rest mij  nu alleen de wandeling nog. Mmmm, ik wou naar de Romeinse afgraving maar doe dat  toch maar niet in het donker. Het wordt een 45 minuten tocht door het Oude Dorp. Ik denk na het avondeten want ik hoef vanavond nog niet te helpen met huiswerk ;-)

Gisteren ben ik ook wezen wandelen. Bij Rhijnauwen in Bunnik. Ik wilde de drukte voor zijn en was er om 9.00 uur al. Er waren echter nog veel meer wandelaars die de drukte voor wilden zijn ;-)

Huis Rhijnauwen

Hofstede Rhijnauwen

Poortgebouw met duiventoren

Badende ganzen. Ik vroeg mij serieus af of watervogels een bad nodig hebben.

2021

 

Geen vuurwerk toch vuurwerk. We hebben een groot deel van oudejaarsnacht bij mijn moeder doorgebracht. Ook dit jaar haalde haar dorp het landelijke nieuws omdat er ingrijpen van de ME nodig was. Het blijft een bijzondere ervaring, ondanks de maatregelen van dit bijzondere jaar. Ik start met oude goede gewoontes. Ik heb me aangemeld bij de wandelchallenge van Wanda wandelt. Ik zag haar oproep op instagram. Elke dag krijg ik een mailtje met een wandelopdracht en en extra opdracht. Die extra opdrachten richten zich vooral op gezond eten. Ik besluit met het lichtste programma mee te doen, je kan de eerste dag kiezen uit een half uur, een heel uur en 10 km wandelen. Ik begin met het halve uur en de tweede dag moet je de helft ervan lopen, nou dat is gauw uitgerekend :-)

Boomhutten komen tevoorschijn in de winter

de wandelchallenge begin ik in het dichtstbijzijnde park

Een passant verheugt zich op sneeuw want dan is het hier nog veel mooier.

Mijn andere oude goede gewoonte is opruimen. Ik pak het 365 programma weer op. Iedere dag een plank, een kastje, een lade, een doos, etc. opruimen en schoonmaken. Ik ben maar met de badkamer begonnen, dat is het makkelijkst. Ik had wel 3 afvalzakken (maatje pedaalemmer) vol om weg te gooien. Toch gek hoe snel je teveel aan zonnebrandcreme hebt die ook nog flink over de datum is. De testers van rituals liggen bij de douche klaar voor morgenochtend. Daar heb ik wel zin in.

Ons badkamermeubel waar heel wat uit kon en nu lekker opgefrist is.

Wat doen jullie met lege parfumflesjes?

Een reistasje gekregen van Sinterklaas komt nu goed van pas, zit vol met kleine conditionerflesjes van de haarkleuring.

Onstuimige bevrijdingsdag

Op weg naar het het bevrijdingsconcert kwamen we in een ware hoosbui. Wind en regen en dan in het kwadraat. Gelukkig hebben we doorgezet, want de regen maakte plaats voor de zon. De wind bleef en zorgde voor spektakels. 

Als je met zo'n lucht een concert durft te geven! Maar weet je, deze bui hadden we gehad en waaide weer over. Daarna gingen we muziek uit de jaren 40 spelen en wachtten we op het vliegtuig dat de waalbroodjes zou droppen. Vandaag zag ik een filmpje met beelden vanuit de lucht.

"De muziek dient tot verstrooiing tot opvoeding tot aansporing van geest en hart en tot de bevrijding der ziel van de hartstochten."

- Aristoteles 

klompenpad

Vandaag heb ik het Kuilenburgerpad gelopen. Met een "aanvliegroute" van 1 km heb ik 8 km gewandeld. Geen spectaculaire afstand, maar je moet ergens mee beginnen. Het was wel heerlijk om in je eentje door de stilte heen te wandelen. Als je een stadje in de verte ziet liggen terwijl  het carillon op de wind naar je toe komt waan ik me gewoon een paar eeuwen terug. Ik was op internet al voorbereid op de modderige paden, nou dat waren ze ook. De laarzen staan inmiddels te drogen en de kleren liggen al weer in de was! Ha, het was heerlijk! Vakantie, ik heb lepelaars gehoord, ganzen gehoord en gezien en een haas aan het schrikken gemaakt. Ik trof het ook met het weer. Regen heen en regen terug en tijdens het wandelen was het droog. Het was ook koud, gelukkig had ik  handschoenen mee. Maar een muts moet vanaf nu ook in de basisuitrusting.

 Ogenschijnlijk een gewoon graspad. Niks hoor, tot mijn enkels ging ik er in!

 Smalle oversteekroutes. Ik ben ook twee of drie keer (nu al de tel kwijt?) over een smal planken bruggetje gegaan.

 Af en toe ook achterom kijken.

 Hier werd ik gevolgd door een kudde schapen.

En als toetje kwam ik bij fundering van een kasteel dat in de 13de eeuw gebouwd was en in de 17de eeuw zo beschadigd raakte tijdens een belegering dat het niet meer de moeite was om te restaureren. Nu is het een miniparkje.

Klompenpaden, dat smaakt naar meer. Volgende keer niet vergeten: muts én schoenen voor in de auto op de terugreis, scheelt weer boenen.

wifi vrij

Zaten we in Zeeland zomaar zonder wifi, zelfs de dongel deed het niet. Het was even wennen, dan merk je pas hoe makkelijk je info opzoekt op internet. Dat was overschakelen in de ouderwetse stand, het vvv bezoeken, het oude museumgidsje raadplegen en overal folders halen. Het was hartstikke leuk. En zoals beloofd een paar foto's voor de thuisblijvers.

 Schaken met prins Maurits in IJzendijke

 vliegeren

 haaientanden zoeken (en vinden)

 scheppen

 urenlang kijken naar de golven

 over paalhoofden lopen

ons vakantiehuis