Pieterpad, Holterberg

Mijn eigenste Roodkapje 💓

We zijn weer op Pieterpad. Dat wil zeggen, dit is de versie Puber 2.0. Deden we eerst een kaartje per dag, nu doen we een stukje kaart per dag. Ik moet eerlijk opbiechten dat we het stukje tussen Hellendoorn en de Holterberg erbij in hebben laten schieten. 

We waren hier anderhalf jaar geleden voor het laatst. Toen was het hoogzomer en zeiden we iedere ochtend: "bij 26 graden moeten we weer bij de auto zijn". We spraken niet eens meer in tijden, maar vertrokken wel heel vroeg omdat er temperaturen van 40 graden zouden komen én die kwamen ook! Affijn over de Corona/Covid in het jaar daarna hoef ik niet eens meer te beginnen. We kunnen natuurlijk wachten tot alle virussen weg zijn en de puberteit over is, maar dan hoeft het niet meer. Ik heb al jong geleerd dat wachten hetzelfde betekent als iets dat nooit meer gaat gebeuren. Dus ik heb een huisje geboekt, in Holten. En we stoppen de puber gewoon in de auto, flesjes water en koekjes in de rugzak en we gaan gewoon een kleine stukje lopen naar het allermooiste uitzicht. 

Heerlijk!!

Oké, de foto geeft niet weer wat we echt zagen, maar het was er echt heerlijk!

Hier kijken we met onze neus richting Zwolle, die we ook echt konden zien liggen.

Zo ziet de heide er in februari uit. 

En hier zitten we met onze neus richting Almelo.

En het is druk, razend druk. Er is een grote parkeerplaats bij het bezoekerscentrum in Nijverdal en we hadden het laatste plekje. Er lopen hier genoeg mensen rond die nu eigenlijk liever in een pretpark gezeten hadden, te oordelen naar wat ze uit hun plastic tasjes halen, bier en energiedrankjes en hun kinderen buiten de paden over de heide laten draven en in de rondte lopen schoppen. Zucht, hier ligt zeker ook weer een taak voor het onderwijs? Als ik over mijn frustratie heen ben knip ik deze zinnen er weer tussenuit 😉

De mens is het enige wezen dat opvoeding nodig heeft.

Immanuel Kant

 

Winter!!

Dit is waar we stiekem op gehoopt hadden, winter. Met sneeuw en later ook ijs! Oké de sneeuw wou niet echt plakken omdat het stuifsneeuw was, maar de pret was er niet minder om. Zelfs die twee groten van mij gingen naar buiten.

En deze dame kan lekker schaatsen, rondjes draaien op ijshockeyschaatsen, dat ging goed. Zonnetje erbij en moeder was ook weer blij.

Oma was ook ingesneeuwd, maar met de zon erbij was het uitzicht toch wel prachtig!

Terwijl de dooi al voorzichtig begon in te zetten werd er toch nog een tekening op de besneeuwde tuintafel gemaakt.

En ondertussen ging het opruimen door, dat wil zeggen, alleen de koelkast en de diepvries, want dat kon nu eens fijn naar buiten. Die kan er weer even tegen.

Our footprints always follow us on days when it’s been snowing. They always show us where we’ve been, but never where we’re going.

Winnie the Pooh

Maria-Lichtmis

~2 februari~

Maria Lichtmis én presentatie van de Heer én Imbolc én Saint Bridged én (ja, die ook) Vrouw Holle.

En allemaal markeren ze het einde van het Kerstfeest, begin van het vroege voorjaar, want we hebben al meer daglicht. En dat zien we terug in de pannenkoek>>

Met Maria Lichtmis eten we pannenkoeken (en op verzoek ook nog zelfgemaakte erwtensoep, toe maar). Vanavond gaat ook ons laatste stukje kerstversiering eruit (de ster) en branden we de restjes van onze adventskaarsen op. 2 februari en jij dacht dat dat een gewone dag was

“What day is it?” asked Pooh.

“It’s today,” squeaked Piglet.

“My favorite day,” said Pooh.”

Waar was ik?

Drie jaar geleden gepost? Ik weet zelfs niet meer hoe ik mijn gegevens moet wijzigen want mijn kinderen zijn ook steeds ouder geworden. Er is veel veranderd maar ook nog veel hetzelfde gebleven. Ik ben nog steeds moeder van thuiswonende kinderen 😄, nog steeds echtgenote en juf. Ik ben nog steeds aan het schatgraven, muziek aan het luisteren, lezen, knutselen. Maar ik ben daarnaast ook weer student geworden. Ik ben nu tweedejaars theologiestudent. Ik heb net gehoord dat ik geslaagd ben voor Grieks. Dat was een hele kluif van anderhalf jaar, maar dat kan ik afsluiten. Daar wil ik best nog meer over gaan schrijven in de toekomst, want het is echt heel erg leuk. Veel, soms zwaar, maar vooral...leuk!
Ik heb m'n naaimachine ook weer tevoorschijn getoverd. Ik vond op Facebook een naaichallenge. Na twee haakchallenges met twee onaffe, de UFO's, dekens vond ik het nu tijd worden om te naaien. En zo kwam ik erbij om mijn blog weer te ontstoffen en mijn projecten hier te plaatsen Ik kom zelf tenslotte allemaal leuke inspiraties tegen op andere blogs. Ik leer zelfs de kneepjes van het vak via verschillende blog's.
Behalve leuke dingen gebeuren er ook nare dingen. Mijn schooltje brandde af op oudejaarsavond. Inmiddels zijn we verhuisd en al weer op orde. Maar je wil niet weten hoe de weg daarnaar toe was. Mensen zeggen wel eens: Brand is erger. Nou inderdaad!
Maar het ergste is nog dat ik eind 2016 mijn trouwste leesfan ben verloren. Mijn papa overleed. Op respectabele leeftijd, dat wel. Maar het gemis is er niet minder om. De foto's die ik plaatste bewerkte hij op zijn computer en als ik op bezoek kwam stond er weer een mooie foto van een van mijn kinderen in de woonkamer te prijken die hij van mijn blog haalde of die ik gemaild had. De laatste foto die hij uitgeprint had heeft nog heel lang bij mijn moeder op de piano gestaan. Geen verversing meer. Het zal wel nooit wennen.
Ik ben bijna twee jaar geleden met mijn dochter het Pieterpad begonnen. Tjonge, waar haal ik de tijd vandaan? Ik weet het eerlijk gezegd ook niet, ik ben ook vaak enorm moe omdat ik mijn leven wel twee keer leef lijkt het wel.
Tot zover in het kort de stand van zaken. Ik ga kijken hoe ik in de zijlijn mijn gegevens weer up to date krijg. En ik ga morgen bij daglicht foto's maken van mijn creaties. Wordt toch mooier dan 's avonds. Nou, oké dan, sneak preview:

Naai-atelier "Nonchalance".

En kun je niet wachten op mijn aandeel van uitleg, kijk dan hier: 

https://www.facebook.com/groups/52weeksewingchallenge/ 

Onstuimige bevrijdingsdag

Op weg naar het het bevrijdingsconcert kwamen we in een ware hoosbui. Wind en regen en dan in het kwadraat. Gelukkig hebben we doorgezet, want de regen maakte plaats voor de zon. De wind bleef en zorgde voor spektakels. 

Als je met zo'n lucht een concert durft te geven! Maar weet je, deze bui hadden we gehad en waaide weer over. Daarna gingen we muziek uit de jaren 40 spelen en wachtten we op het vliegtuig dat de waalbroodjes zou droppen. Vandaag zag ik een filmpje met beelden vanuit de lucht.

"De muziek dient tot verstrooiing tot opvoeding tot aansporing van geest en hart en tot de bevrijding der ziel van de hartstochten."

- Aristoteles 

In vrijheid

In vrijheid slachtoffers herdenken, van die oorlog die 75 jaar geleden begon en aan alle oorlogen die daarna volgden waar ook ter wereld. In vrijheid staan daar onze jongeren bij de scouting, bij de fanfare. Stoere meiden en jongens die het vuur dragen en koralen spelen. De burgemeester zei het zo treffend, oorlog ontstaat vaak niet zomaar, dat komt er sluimerend aan. Zo ontstaat vrijheid ook niet zomaar, daar moet je aan werken. Ik was ook vanavond weer ontroerd door de jongeren met de brandende fakkels, met koperen instrumenten, met liederen over dat het morgen vrede zal zijn, kinderen die witte rozen leggen bij het monument. Dan kom je thuis en dan hoor je dat helaas niet alle jongeren met hun vrijheid om kunnen gaan. En dan? Boos worden? Uitzoeken waarom zij er plezier in hebben een herdenking te verstoren? Het was Anne, de meest bekende jongere, die op haar zolderkamer met als enig uitzicht de kastanjeboom, die schreef:

"Denk aan al het mooie wat er in jezelf en om je heen groeit en wees gelukkig."

Laten we dat dan maar doen Anne, denken aan al het mooie. En laten we dan in onze gedachten zoiets moois als een witte roos naar zo'n jongere laten gaan voor wie het nog niet doorgedrongen is wat vrijheid is.

Heb een fijne bevrijdingsdag!

Een nieuw jaar: uitdagingen en challenges

Ken je dat? Van die woorden waar je allergisch voor kunt worden? Dat komt vooral door de lading die erachter zit. Als je veel te doen hebt op je werk en je vindt dat jouw manier het meest efficiënt is dat er dan iemand uit het management begint over lekker sparren als je een  gezellige borrel plant? "O ja leuk dan kunnen we gelijk even sparren over dat ene project". Of wat vind je van doorpakken? Er is een grote vergadering gepland en ineens merkt je leidinggevende dat er bij collega's ruimte in de agenda is en gaat dan broodjes bestellen zodat we nog even lekker kunnen doorpakken, terwijl jij eigenlijk allang op hete kolen zit omdat je leven uit meer dan alleen werken bestaat. Of wanneer je net lekker bezig bent komt er iemand uit datzelfde managementsteam langs met een nieuw idee want het is wel eens tijd voor een nieuwe uitdaging. Oké waar gaat dat heen zul je denken? Je houdt toch niet van bloggen over het werk? Dat klopt maar sommige woorden neem je mee naar huis en sommige uitspraken worden hier thuis zelfs gevleugelde woorden. En omdat er twee projecten, dan wel uitdagingen, op me afkwamen die helemaal niets met mijn werk te maken hebben moet ik er toch wat mee. Het zit hem in de naam die je er aan geeft. Gelukkig het zijn twee Engelstalig projecten dus mag ik ze gewoon challenges noemen. En als je dat woord ook nog eens deftig uitspreekt en goed articuleert: Dzjellendzjezzz moet een vette z klank dan wordt het nog leuk ook. Maar welke challenges ga ik dan aan in 2015? Het zal je niet ontgaan zijn dat ik worstel met rommel en dat ik graag lees. Maar voor beide ontbreekt het me aan fut tijd. Ik heb de naam van Peter Walsh meen ik al eens genoemd. Dat is een Australische opruimgoeroe. Ik heb hem heel toevallig afgelopen jaar op het www. ontdekt. En al wat opgeruimd dank zij hem. Hij is zo lekker ongecompliceerd en daar houd ik van. Geen drukke lay outs in opruimschema's waardoor je niet meer ziet wat je moet doen, je hoeft geen moodboards te maken of van te voren in kaart te brengen wat je met iedere ruimte wil doen. Nee hij zegt bijvoorbeeld, zoek vandaag een vlak blad dat eigenlijk leeg moet zijn(bijvoorbeeld plank in een kast) en leg alle spullen die erop liggen op de plek waar ze moeten liggen of beter nog gooi ze weg en dat doe dat in 10 minuten. En dan: en houd het leeg! En zo is bij mij de bovenkant van de wasmachine steeds lekker leeg! Maandag start de nieuwe 31days2getorganized van 2015. Te volgen via youtube!

En dan de tweede. Ik heb het gevonden via Facebook. En het komt van www.manuscripta.nl Dit lijkt me wel wat, een afvinklijst met wat ik allemaal ga lezen. Ik ben al  begonnen met de thriller. Ik ben zelf benieuwd wat ik over een jaar heb afgevinkt. Doe je mee?

Dan wens ik nu voor iedereen een heel fijn nieuwjaar. Dat je mag gaan doen wat je werkelijk wilt doen. Ik heb deze week ook geleerd dat klachten ook wensen zijn. En als je fijne wensen uit wilt laten komen moet je niet klagen want voor je het weet komt je verkeerde wens uit. 

Dus ik wens een heel fijn 2015 een jaar met gezondheid, fantasie, ontspanning, flexibiliteit en kunnen spelen als een kind

op de valreep

nog in het oude jaar. Toch nog even achterom kijken. Want het was een druk jaar. Welk jaar is dat niet? Qua gezondheid hield het wel wat te wensen over. Al vroeg in het jaar geveld door een longontsteking en bij de afsluiting van het jaar een ingeklapt trommelvlies. Als muzikant zit je op dat laatste niet te wachten. Niemand eigenlijk. Ik heb het overgehouden aan een zware verkoudheid. Ik heb het ook wel eens eerder gehad toen ik die enige keer in mijn leven gevlogen had. In het begin klonk alles alsof ik onder water zwom. En met al die kerstconcerten viel het ook niet mee, mijn mooie Alexander hoorn klonk als een plastic trompetje. Er begint nu eindelijk verbetering in te komen. Ik heb ook veel ingevallen bij 4 verschillende orkesten, 2 harmonieën, 1 fanfare en 1 symfonieorkest. Zeer uiteenlopende muziek, waanzinnig druk maar geweldig genoten.

En in de laatste maand hadden we natuurlijk nog Sinterklaasfeest

 En kerstfeest

 en een verjaardagsfeestje

 en kerstvakantie met spelletjes

en een jaarwisseling met natuurlijk zelfgebakken oliebollen.

Allemaal een hele fijne jaarwisseling!!

plaatkoek en nog meer "nieuwe" technieken

Gisteren was ik op een "wollig" evenement. De wolmarkt. Er waren wat breiclubs en breiwinkels bij elkaar gekomen in een prachtige dorpskerk. Met alleen maar echte wol. Dus geen acryl en andere polydingen. Het was heel gezellig. We hebben aan twee workshops meegedaan, natvilten en droogvilten. Nu weten we hoe het moet en kunnen we thuis ook mee aan de slag.

natvilten

Ik heb nog wat mooie sprookjeswol op zolder liggen. Dus wie weet straks tijdens de vasten Ik denk altijd zeeën van tijd over te houden tijdens de vasten omdat we dan door de week de tv uit hebben en ik niet op Facebook mag. We zullen zien..

droogvilten (naald)

Maar we hebben bij de thee ook wat lekkers gegeten, nl. plaatkoek. Eenmaal thuis ben ik gaan googlen op plaatkoek en dan kom je de meest uiteenlopende recepten tegen. Wat ze gemeenschappelijk hebben is dat je de deegbal op de bakplaat platdrukt tot je een lap hebt die overal ongeveer 1 cm dik is en dan bakken maar. Tja recepten in overvloed en dan toch meteen weer een eigenzinnige draai eraan geven, tssssss. Morgen is de vakantie voorbij en mijn eerste schooldagen heb ik altijd flinke trek, rond half 10 is daar al een knaagje in mijn maagje (citaat van Poeh). En dan om half 11, yes dan gaan de kinderen ook wat eten en dan mag ik ook. Ik had nog niks gebakken voor de komende week dus plaatkoek zou het worden. En raad een wat? Hij is nog lekker geworden ook.

Hier mijn recept:

250 gram mix van speltbloem en speltmeel
100 gram havermout
50 gram lichtbruine basterdsuiker
50 gram ruwe rietsuiker
handvol rozijnen
150 gram gesmolten roomboter
3 eieren

Dan alles goed roeren tot je een lekkere kleverige bal hebt. Op de bakplaat leg je een stuk bakpapier en daar leg je je deeg op. Je deeg maak je helemaal plat zodat je een lap krijgt en je stopt als je overal ongeveer 1 cm deeg hebt. Het gaat makkelijker als je je handen eerst nat maakt met water. Dan schuif je de plaat in de warme oven (160 graden) en bak je zo'n 30 minuten. Daarna buiten de oven af laten koelen en maak je van die hele grote koek allemaal kleintjes. Je kunt ze keurig in vierkantjes snijden maar ik houd meer van het landelijke en heb er lekkere stukken afgebroken en in de koektrommel gedaan. Wat ik wel had waren de rozijnen die tijdens het bakken op het deeg gingen liggen en die branden dan snel aan. Als dat gebeurt haal je ze na het bakken gewoon weer weg.

plaatkoek

11 november is de dag

 Sint Maarten deelt appels uit

 11 november is de dag dat mijn lichtje branden mag

 aan de monumentale gevels hangen soms hele mooie en grote lampions

 het doopvont van oma

 even uitrusten in de kerk.

nadat we een deel van de buit aan de voedselbank hebben afgestaan tellen we de rest bij opa en oma, mmmmm

Lekker sprookjes beleven

Vandaag sinds jaren weer eens een keer naar de Efteling geweest, waar het opvallend rustig was. Vlak bij de ingang geparkeerd en omdat we de kaartje al bij een actie gekocht hadden konden we zo doorlopen. Er waren nergens wachtrijen, we zouden zelfs buiten adem raken omdat we overal door konden lopen. Pandadroom gezien, twee keer in het Carnaval geweest en in de Fata Morgana. Maar het mooist blijft toch het Sprookjesbos, waar het 60 jaar geleden allemaal mee begon.

Een echt herfstbos

Lekker slapen

Natuurlijk, Langnek!

Onze grote vriendin roodkapje, ons meisje heeft heel lang de wens gehad zelf Roodkapje te worden.

Dit is interessant voor de puber, hoe krijgen ze de schoentjes aan het dansen?

Deze is ook voor de puber.

Deze is voor mij, Vrouw Holle

Glunderen in het carnaval

Chillen in een bootje, maar de kids willen niet op de foto

De Bremer Stadsmuzikanten

en natuurlijk de lelies.

Waar ik geen foto van heb ik van de Nieuwe kleren voor de keizer. Die stond er 9 jaar geleden nog niet, zag er heel leuk uit!

Herfstvakantie zit er bijna op, maar kan voor mij ook wel 6 weken duren. Het was weer heerlijk!

traditie

In de herfstvakantie wordt er bij ons meer met lego gespeeld dan anders. Dat komt vooral door LegoWorld. Daar gaan we altijd onze voorraad aanvullen. Dit keer een grote zak met losse steentjes in aparte kleurtjes. Een doos met een boomhut voor het meisje en een Wii spelletje voor de puber. We gingen eigenlijk voor de robot maar kregen haast een appelflauwte toen we de prijs zagen. Dat wordt een jaartje doorsparen en klusjes doen.

 Maar het draaide vandaag toch wel veel om deze prinses.

 Zat ik zo'n 9 jaar geleden nog geduldig met een goed boek bij de Star Wars en de Bionicles te wachten, dit keer waren het vooral roze steentjes die we zagen

 Roze steentjes of niet, deze prinses durft wel in de muil van een leeuw.

 En een klimwand in.

Natuulijk wachten we ook in de rij om de autootjes.

Tja dat komt er van als ze eerst in een prinsessenstoel wordt gezet.