week 3 sew outerwear

Het is een simpele sjaal geworden van dezelfde French Terry waar ik de eerste week een T-shirt van maakte. Twee rechthoeken van ongeveer 22 cm bij 150 cm, dat was namelijk alles wat ik nog had. Bij dunnere stof zou 22 cm wat te weinig zijn, als je beschrijvingen tegenkomt hebben ze het al gauw over 40 cm. Maar deze stof is best dik, een echte winterstof, dus 22 cm blijkt genoeg te zijn. Je legt een goede kant op een averechtse kant en die naai je aan de lange kanten vast, dan keren en de sjaal sluiten. Dat gaf in eerste instantie wat problemen, ik dacht met mijn ruimtelijk inzicht dat wel in één keer te doen, haha, maar ook bij een simpel project als dit kwam mijn trouwe tornmesje weer van pas. In de foto nog een keer het boek die ik gisteren al plaatste, maar eigenlijk heb ik wat tijdnood. Volgende week sluiten 6 deadlines, ik heb m'n papers en werkstukken zo goed als af, maar ik wil vooral m'n conclusies nog goed doornemen en verder het geheel nog editen. Ik hoop dat volgende week woensdag al mijn werkstukken de deur uit kunnen. Morgen en vrijdag weer even aan het werk. Het lijkt wel als ik het druk heb dat ik dan extra productief ben. Ik durf eigenlijk niet te zeggen dat ik ook nog een roomkaasje zelf heb gemaakt van de melk die ik bij de boer heb gehaald. Geen foto's van de roomkaas ;-) eerst maar eens proeven.

De sleutel om vooruit te komen is per etmaal 8 uur te reserveren voor werken en acht uur voor slapen en ervoor zorgen dat dat niet dezelfde uren zijn.

                                               Eugene A. Brown

Sew something with a Button

 Dat werd een haaknaaldenetui. Lekker tuttig. Zelfs manlief wil er nou een hebben. Gemaakt van restjes die ik bewaard heb en waar ik vroeger verkleedkleren van maakte. De rode met witte stip waar ik 12 jaar geleden een manteltje voor mijn eigen Roodkapje van maakte. Het manteltje zelf is er ook nog.

De eerste mantelzorger, was dat Roodkapje? ~Loesje~

Sew Your Oldest or Newest Fabric

 # en het werd mijn newest. Ik had voor de kerst een warme french terry gevonden op de lapjesmarkt met rode pepers. Daar maakte ik een shirt van uit de Burda van januari 2021. Vandaag nog even opgestreken en gefotografeerd en nu in de kast, om natuurlijk wel te gaan dragen. 

#52weeksewingchallenge2022

Energie verdelen en sew a UFO.

Deze week stond in het teken van energie verdelen en dat zal de komende tijd ook wel zo blijven. Eind oktober werd ik opgeschrikt door een gecompliceerde blindedarmontsteking. Dat is goed afgelopen maar het herstel duurde lang. En de energie is nog niet helemaal terug. Maar ik ben wel weer voor het eerst gaan werken. Er hingen slingers van de kinderen, er kwamen bloemen van de ouders. Zo lief en hartverwarmend. Maar van de bedrijfsarts mag ik nog even zo snel mogelijk na schooltijd naar huis om weer uit te rusten. En dat is maar wat nodig. De dagen dat ik niet werk probeer ik in de ochtenduren te studeren. Er komen tentamens en deadlines aan. Maar ook hier word ik geholpen, ik heb van de examencommissie een aantal verlengingen gekregen.

De spaarzame uurtjes die overblijven gaan ten eerste naar de kinderen en daarnaast naar mijn knutselwerk. Iedere dag een randje haken aan de temperatuurdeken. De bollen katoen die bij de vrieskou horen blijven in de wikkels. Het is voorlopig een zachte winter. De naaichallenge was ook een eenvoudige deze week. Naai een UFO. Ja die heb ik zat. Ik nam de eenvoudigste, T-shirt waar alleen de mouwtjes nog maar in hoefden. 

Terwijl ik internet aan het afstruinen was naar leuke stofjes leerde ik ook een nieuwe naam: French Terry. Die bleek ik dus al driekwart jaar in huis te hebben. Een tricot met een heerlijke zachte achterkant, gekocht op de lapjesmarkt van Utrecht. Ik denk dat dat shirtje wel aangenaam dragen zal zijn.

Fijn weekend!

Terug van geweest (alweer ;-) )

Ja terug van weggeweest. Ik heb de afgelopen twee jaar meer op instagram en facebook gepost. Maar toch vind ik het bloggen ook leuk. Ik schrijf nou eenmaal graag ook al leest misschien niemand het. Al hoop ik dat natuurlijk wel. En dan zijn er ook nog zoveel challenges, met lezen, haken, naaien. Dat lezen moet echt even op een laag pitje, al heb ik 's avonds wel graag een luisterboek aan, want dat lezen gaat nog even op aan mijn studie. Nog een half jaar en dan hoop ik af te studeren. Ik heb wel flinke vertraging opgelopen door ziektes in de familie en ik kreeg zelf een gecompliceerde blindedarmontsteking, dat was gevaarlijk maar is goed afgelopen. Mijn energie moet ik goed verdelen over studeren en huishouden en ik werk daarnaast ook twee dagen in de week. Heb je dan wel tijd voor je naaimachine en dan ook nog haken? Jazeker wel, die tijd maak ik. Haken is maar een randje per dag van 180 steken. Iedere dag een kleur bij de gemiddelde temperatuur van die dag. 5 minuten werk, meer niet. Mijn naaimachine staat op zolder en ieder verloren momentje kan ik daar achter gaan zitten. Verder liggen andere activiteiten zoals het spelen in orkesten helemaal stil. De hoorn hangt aan de wilgen. Dat met name ook omdat ik 's avonds graag voor het gezin thuis wil zijn, ook al heeft iedereen zijn of haar bezigheden, ik ben er.

Maar nu, terug op de blog, wat ga ik allemaal schrijven? Wat ik eerst ook deed. Ik ben weer begonnen met de sewing challenge. Kwam ik in 2018 tot nummer drie bleef ik in 2019 meteen al steken bij nummer 1. Nou wat ik dan genaaid heb is wel allemaal in gebruik geraakt. Vorig jaar begon ik met een ufo  en dat werd het gordijn voor de achterdeur. Die hangt nog heel mooi te zijn. En de fleecetrui draag ik nog steeds. Het zeemeerminnenhemdje is dochterlief (14 jaar inmiddels) nu te groot voor. Al draag ik dat soort printjes nog echt wel en ik zag op de markt een mevrouw ouder dan ik ook fier met een jurkje rondlopen in een jeugdige print. Ik zou zeggen, we gaan ervoor! De naaimachinehoes heb ik niet meer nodig want dan zijn we gelijk aanbeland bij de eerste challenge van 2020!! "Organize your sewing space" en dan denk je misschien meteen aan opruimen dan heb je het mis. Ik kocht een nieuwe naaimachine!!

De Pfaff passport 2.0

Oké vlak voor Kerstmis maar ik reken zo'n prachtige aanschaf tot het organiseren van mijn werkplek en week 59 en week 1 liggen naast elkaar.

Goed dan ga ik nu gauw door naar challenge 2, het naaien van een ufo. En daar heb ik er genoeg van, maar ik beperk me tot 1, want die challenge komt verderop nog een keer.

Toedeloetjes!

#3 sew something to make sewing easier.

Iets om het naaien makkelijker te maken. Ik had al eerder op Pinterest ideeën verzameld voor de naaimachine zelf. Hoezen, kleedjes voor eronder met vakjes voor fournituren, speldenkussens. Ik zag zelfs een antislipmatje voor het voetpedaal. Eigenlijk wilde ik dat laatste maken, maar die blijft nog even op een wensenlijstje staan. Ik heb al wel een stukje antislip gehaald bij de Action, dus als ik wil kan ik zo beginnen. Het is uiteindelijk een hoes geworden. Want de oorspronkelijke hoes was kapot en weggegooid. En wat maakt dat nou makkelijk aan het naaien? Want dat was toch de opdracht. Nou ben ik toch altijd al makkelijk geweest in het verzinnen van een twist of de situatie om te draaien. De hoes houdt het stof tegen toch? Daar is hij voor. En als er geen stof in de machine zit naait hij beter. Oké, ik vind 'm goed! 😄

Wel, ik heb bij de Zeeman een goedkoop tafelzeiltje gehaald. Maar de volgende keer zou ik een veel steviger zeiltje willen hebben, het flubbert wel een beetje. Ik heb de naaimachine gemeten en ik ben weer eens veel te royaal geweest. Een maatje kleiner was beter geweest. Maar ik kan hem nu wel makkelijker met hoes en al optillen. Het handvat zit ingezonken aan de achterkant van de machine. De originele hoes was ook wat aan de royale kant. Deze zal heus ook weer slijten en dan weet ik wat me te doen staat. Ik weet dat er naaisters zijn die dit veel netter oplossen door bijvoorbeeld gewoon weer opnieuw te beginnen. Geloof me, dat doe ik ook wel eens. Vooral als ik iets voor iemand anders maak. Ik heb bijvoorbeeld het volgende project ook al af, sew something for a boy, en ja, daar ben ik wel weer van voor af aan begonnen. Maar daar hoor je een volgende keer meer over.
Terug naar de naaimachinecover. Als je een tutorial wil lezen moet je hier maar eens kijken, zij heeft een hoes gemaakt zoals ik die eigenlijk zou willen. Als ik weer eens een geschikte stof dan wel zeil vind dan begin ik weer opnieuw. Voorlopig zit mijn machine veilig tegen stof in een zeiltje met hartjes. Ik heb zelfs aan de zijkant een vak gemaakt voor het pedaal en de stekker.

Op naar het volgende project!

#2 Sew from the last fabric you've purchased and a very special moon

Bij mij komt een lapje nooit alleen, "o ja, dan wil ik daar ook een meter van" :-)
Dus ik kon bij deze challenge kiezen uit twee stoffen, een stof voor een zeemeerminnenstaart en eentje met de zeemeerminnen zelf. Voor een staart voor dochterlief heb ik te weinig. Ik kocht het stukje ook eigenlijk voor de barbies en bedacht thuis pas dat het ook leuk zou zijn voor haarzelf. En dan lekker gevoerd als deken/slaapzak. Ook pubers vinden dat leuk. Het is voor mij nu ook zoeken, wat is nog leuk om mee te spelen? Ze vertelde mij dat de meiden onder elkaar ook niet meer vragen of ze kunnen spelen, nee, het heet nu "afspraakje maken". Maar de jongens gaan nog wel spelen hoor! O heerlijk. "Maar jij gelukkig stiekem ook nog", denk ik dan. We hebben nog maar pas geleden het speelkeukentje opgeruimd, dat deed pijn. Maar het is wel fijn dat we nu weer meer ruimte in de keuken hebben. We hebben nog wel wat spulletjes voor het pakken. Zo is er nog een restje rood/wit servies met bijbehorend dienblad. Ik denk dat we die eens leuk voor de sier gaan neerzetten.

Terug naar de challenge!!

Ik koos voor de stof met de zeemeerminnen. Ik heb er geen tshirt van gemaakt, ik denk niet dat dochterlief dat op school wil dragen. Ik heb er een zomers hemdje van gemaakt. Kan ze aan op het strand, als nachtgoed op een short of als onderhemd. Het is ruim en lekker zacht. Ik had hem al af, maar ik vertelde al eerder dat er het een en ander op een strijkijzertje lag te wachten. Daar hoorde dit hemdje bij.

Vergeet vanavond en vooral morgenavond niet naar buiten te kijken. Er staat een blauwe, super, bloedmaan aan de lucht. Als ik eraan denk leg ik dat morgenavond uit!

#1 sew something warm/soft and some study

Januari is bijna ten einde en de vierde challenge loopt vandaag af en ik heb de challenge van week 1 net afgekregen. Verder hangen er nog andere challenges te wachten op een verbetering of een strijkijzertje.
Dat ik voor Grieks ben geslaagd had ik al verteld, dat ik voor Hebreeuws gezakt ben en een hertentamen krijg nog niet. Bij deze dan, maar ik weet sinds 10 minuten dat ik voor Filosofie wel ben geslaagd. Dus morgen met frisse moed aan semester twee beginnen.
Terug naar de sew challenge: Sew something warm/soft. Ik heb een trui gemaakt uit  de serie radarloos van de Knip. Het gaat om de Knip van augustus 2015. Ik heb daar een fleecelap die ik op de plaatselijke markt heb gekocht voor gebruikt. Ik heb het band weggelaten en alle zomen afgewerkt zoals aangegeven op de mouwen in het patroon. Nu ik dit schrijf zie ik dat ik de schouders dan weer niet heb gedaan. Zou ook niet meer kunnen wat mijn borduurgaren is schoon opgegaan. Ik gebruikte steeds 3 draadjes zijde zodat het wat volume kreeg.
Ik hoop later nog wel een challenge binnen de tijd af te krijgen want dat mag ik een foto van mijn creatie eronder hangen op Facebook. Of ik ook meeding naar de prijzen dat weet ik niet want ik zit in Europa en zij in Amerika. Maar toch is het leuk. Je gaat ineens anders naar lapjes kijken. Gisteren ben ik met dochterlief naar de lapjesmarkt in Utrecht geweest en nu was ik aan het zoeken naar geblokte stof en rode stof en iets voor dieren. Want die uitdagingen komen er binnenkort aan.

Met het voorbeeld uit de Knip, augustus 2015

de winkel had geen zwarte borduurzijde op voorraad, zou iedereen hetzelfde aan het maken zijn? Dus koos ik voor zijde met een kleurenverloop. Van lichtgrijs naar zwart.

hier nog zonder festonsteek.

De nieuwe werkweek staat weer te trappelen. Vol met Cito's dochterlief) en andere toetsen, nieuwe colleges(voor mijzelf), solliciteren naar stageplek(zoonlief). Ik hoop dat ik ergens nog een gaatje vind om week 2,3,4 én 5 af te krijgen zodat ik weer helemaal bij ben. Het is eigenlijk op een oor na geveld.

gevonden op het net en zo is het maar net!

Waar was ik?

Drie jaar geleden gepost? Ik weet zelfs niet meer hoe ik mijn gegevens moet wijzigen want mijn kinderen zijn ook steeds ouder geworden. Er is veel veranderd maar ook nog veel hetzelfde gebleven. Ik ben nog steeds moeder van thuiswonende kinderen 😄, nog steeds echtgenote en juf. Ik ben nog steeds aan het schatgraven, muziek aan het luisteren, lezen, knutselen. Maar ik ben daarnaast ook weer student geworden. Ik ben nu tweedejaars theologiestudent. Ik heb net gehoord dat ik geslaagd ben voor Grieks. Dat was een hele kluif van anderhalf jaar, maar dat kan ik afsluiten. Daar wil ik best nog meer over gaan schrijven in de toekomst, want het is echt heel erg leuk. Veel, soms zwaar, maar vooral...leuk!
Ik heb m'n naaimachine ook weer tevoorschijn getoverd. Ik vond op Facebook een naaichallenge. Na twee haakchallenges met twee onaffe, de UFO's, dekens vond ik het nu tijd worden om te naaien. En zo kwam ik erbij om mijn blog weer te ontstoffen en mijn projecten hier te plaatsen Ik kom zelf tenslotte allemaal leuke inspiraties tegen op andere blogs. Ik leer zelfs de kneepjes van het vak via verschillende blog's.
Behalve leuke dingen gebeuren er ook nare dingen. Mijn schooltje brandde af op oudejaarsavond. Inmiddels zijn we verhuisd en al weer op orde. Maar je wil niet weten hoe de weg daarnaar toe was. Mensen zeggen wel eens: Brand is erger. Nou inderdaad!
Maar het ergste is nog dat ik eind 2016 mijn trouwste leesfan ben verloren. Mijn papa overleed. Op respectabele leeftijd, dat wel. Maar het gemis is er niet minder om. De foto's die ik plaatste bewerkte hij op zijn computer en als ik op bezoek kwam stond er weer een mooie foto van een van mijn kinderen in de woonkamer te prijken die hij van mijn blog haalde of die ik gemaild had. De laatste foto die hij uitgeprint had heeft nog heel lang bij mijn moeder op de piano gestaan. Geen verversing meer. Het zal wel nooit wennen.
Ik ben bijna twee jaar geleden met mijn dochter het Pieterpad begonnen. Tjonge, waar haal ik de tijd vandaan? Ik weet het eerlijk gezegd ook niet, ik ben ook vaak enorm moe omdat ik mijn leven wel twee keer leef lijkt het wel.
Tot zover in het kort de stand van zaken. Ik ga kijken hoe ik in de zijlijn mijn gegevens weer up to date krijg. En ik ga morgen bij daglicht foto's maken van mijn creaties. Wordt toch mooier dan 's avonds. Nou, oké dan, sneak preview:

Naai-atelier "Nonchalance".

En kun je niet wachten op mijn aandeel van uitleg, kijk dan hier: 

https://www.facebook.com/groups/52weeksewingchallenge/