Hoeveel gaat er in 1 kastje?

 Nou heel veel. Zo'n 20 jaar geleden kocht ik een kastje met 6 vakjes bij de Ikea. Ideaal voor de kinderkamer om speelgoed in op te bergen maar kon zelfs als poppenhuis gebruikt worden vanwege de doorgangen tussen de planken. Het heeft alle functies gehad in de 20 jaar. De laatste jaren staat het bij Kirsten en herbergt het haar huiswerk, tekeningen, tekenspullen, make-up, speelgoed, en wat al niet meer. Bommetje vol. Ik heb vandaag alles eruit gehaald. Ik dacht dit klusje in een uurtje te doen maar dat werd een halve dag. Ik heb het van de plek gehaald, gestofzuigd en gedweild en alle spullen op het grote bed uitgestald waar het grote sorteren begon. We hadden een boodschappenkrat vol afval, de woordenboeken zijn verhuisd en alles ligt weer gesorteerd in het kastje. Een heerlijke verzameling aan teken- en verfspullen en een paar dierbare herinneringen. Het was het die halve dag waard.

Sew something with a Button

 Dat werd een haaknaaldenetui. Lekker tuttig. Zelfs manlief wil er nou een hebben. Gemaakt van restjes die ik bewaard heb en waar ik vroeger verkleedkleren van maakte. De rode met witte stip waar ik 12 jaar geleden een manteltje voor mijn eigen Roodkapje van maakte. Het manteltje zelf is er ook nog.

De eerste mantelzorger, was dat Roodkapje? ~Loesje~

Pieterpad voorjaar 2021 dag 2 en 3

Het Pieterpad valt voor de puber niet mee. Een covidjaar gaat je niet in de kouwe kleren zitten. "Ga maar fijn met haar wandelen", zei de huisarts. Dat is wat we deden. Maar van 2 km een middagvullend programma maken vindt ook die mama een beetje zwaar. Gelukkig hebben we heel mooi weer, is de omgeving prachtig en vinden we elkaars gezelschap nog steeds fijn. We blijven ons verbazen en verrassen. Verbazen om ons medewandelaars en verrassen om de natuur. Onze medewandelaars lopen steeds vaker op merkwaardig schoeisel, zo kwamen we gisteren iemand op badslippers tegen. En de tassen zijn ook wat merkwaardig, plastic tasjes van de supermarkt. Goed, ik zal er niet meer over zeuren. Vanochtend zat ik aan de koffie voor onze tent huisje te genieten van de vele eekhoorns. Die het fijn vonden dat de mensen flink lang uitslapen. En ik dus ook en kon zodoende hun bezigheden volgen. Ze laten zich echter niet makkelijk fotograferen. En eindelijk kwam er een vlak voor me staan maar toen had ik mijn fototoestel net niet binnen handbereik. Dan maar flink inzoemen. 

Deze week liepen we de tweede helft van kaartje 39 en kaartje 40 van deel 1 en zijn gebleven ter hoogte van het dagkampeerterrein van de Holterberg. We liepen wel de route heen en terug, dat dan weer wel. Dit keer hadden we geen vouwfietsen mee en openbaar vervoer rijdt er niet op de Holterberg. De vouwfietsen pasten simpelweg niet in de auto dit keer. Want we hadden Daniël ook mee. Die wandelde liever niet mee maar zorgde in huis wel voor een hoop gezelligheid.

de maan schijnt door de boom (goed zoeken)

de heide lijkt hier op miniatuur korenschoven.

Met de snelheid van een... van een... van een eekhoorn!

Met een beetje fantasie lijkt de heide in februari ook een beetje paars.

Mijn Roodkapje, boven op de Holterberg

“Rivieren weten: er is geen haast. Op een dag komen we er wel.”

Winnie de Poeh

 

Pieterpad, Holterberg

Mijn eigenste Roodkapje 💓

We zijn weer op Pieterpad. Dat wil zeggen, dit is de versie Puber 2.0. Deden we eerst een kaartje per dag, nu doen we een stukje kaart per dag. Ik moet eerlijk opbiechten dat we het stukje tussen Hellendoorn en de Holterberg erbij in hebben laten schieten. 

We waren hier anderhalf jaar geleden voor het laatst. Toen was het hoogzomer en zeiden we iedere ochtend: "bij 26 graden moeten we weer bij de auto zijn". We spraken niet eens meer in tijden, maar vertrokken wel heel vroeg omdat er temperaturen van 40 graden zouden komen én die kwamen ook! Affijn over de Corona/Covid in het jaar daarna hoef ik niet eens meer te beginnen. We kunnen natuurlijk wachten tot alle virussen weg zijn en de puberteit over is, maar dan hoeft het niet meer. Ik heb al jong geleerd dat wachten hetzelfde betekent als iets dat nooit meer gaat gebeuren. Dus ik heb een huisje geboekt, in Holten. En we stoppen de puber gewoon in de auto, flesjes water en koekjes in de rugzak en we gaan gewoon een kleine stukje lopen naar het allermooiste uitzicht. 

Heerlijk!!

Oké, de foto geeft niet weer wat we echt zagen, maar het was er echt heerlijk!

Hier kijken we met onze neus richting Zwolle, die we ook echt konden zien liggen.

Zo ziet de heide er in februari uit. 

En hier zitten we met onze neus richting Almelo.

En het is druk, razend druk. Er is een grote parkeerplaats bij het bezoekerscentrum in Nijverdal en we hadden het laatste plekje. Er lopen hier genoeg mensen rond die nu eigenlijk liever in een pretpark gezeten hadden, te oordelen naar wat ze uit hun plastic tasjes halen, bier en energiedrankjes en hun kinderen buiten de paden over de heide laten draven en in de rondte lopen schoppen. Zucht, hier ligt zeker ook weer een taak voor het onderwijs? Als ik over mijn frustratie heen ben knip ik deze zinnen er weer tussenuit 😉

De mens is het enige wezen dat opvoeding nodig heeft.

Immanuel Kant

 

Winter!!

Dit is waar we stiekem op gehoopt hadden, winter. Met sneeuw en later ook ijs! Oké de sneeuw wou niet echt plakken omdat het stuifsneeuw was, maar de pret was er niet minder om. Zelfs die twee groten van mij gingen naar buiten.

En deze dame kan lekker schaatsen, rondjes draaien op ijshockeyschaatsen, dat ging goed. Zonnetje erbij en moeder was ook weer blij.

Oma was ook ingesneeuwd, maar met de zon erbij was het uitzicht toch wel prachtig!

Terwijl de dooi al voorzichtig begon in te zetten werd er toch nog een tekening op de besneeuwde tuintafel gemaakt.

En ondertussen ging het opruimen door, dat wil zeggen, alleen de koelkast en de diepvries, want dat kon nu eens fijn naar buiten. Die kan er weer even tegen.

Our footprints always follow us on days when it’s been snowing. They always show us where we’ve been, but never where we’re going.

Winnie the Pooh

De eerste sneeuw van 2021 en lekker opruimen

Het 365-opruimen houd ik goed vol. Ik kom planken, kastjes en laatjes tegen die ik al veel eerder georganiseerd had, maar waaraan je kunt zien dat het dagelijks en niet door één maar door vier mensen wordt gebruikt. Dat opruimen doe ik bij voorkeur al luisterend naar een luisterboek, maar ik merk nu dat het erover schrijven niet gecombineerd kan worden met een luisterboek, haha. Dan maar een mooi stukje muziek.

De badkamer ziet er inmiddels uit om door een ringetje te halen.

Er is al heel wat servies kapot gevallen in de loop van de jaren, maar deze houden we toch al een aardig tijdje compleet

Inmaken doe ik sinds mijn studie niet meer, de lege bakjes van de aan-huis restaurants heb ik bij het plastic afval gedaan. Echt hoor, je hebt het niet nodig als je zelf ook al bakjes hebt.

Deze haalde ik net achter uit de diepe kast op de overloop. Als dat daar blijft liggen wordt het zeker niet gebruikt. Deze zijn inmiddels verhuisd naar de keuken.

Ik heb toch heel wat weggedaan ook al ben ik begonnen bij de ruimtes die dagelijks gebruikt worden. Vandaag is er een stapel zomerkleding van mij weggedaan. Die had ik vorig jaar niet gedragen terwijl we toch een heuse zomer hadden. Ik heb een enorme stapel Knippies weggedaan, ik kon er helaas ook niemand een plezier meedoen, dus ligt het nu in de papiercontainer. 

En zo viel gisteren de eerste sneeuw van het jaar. Dochterlief had wel zin in een avondwandeling door de sneeuw. Ik miste helaas een stoeprandje en buitelde door de sneeuw. Helaas wel op m'n goeie knie. Die is nu niet meer de beste :-(

Het was fijn om al die vrolijke kindergeluiden te horen die eindelijk weer even naar buiten konden voor een hoop plezier. Maar goed dat we nog even geen avondklok hadden want vanochtend was alles weer weggespoeld. 

De kunst van te leven is thuis te zijn alsof men op reis is.

Godfried Bomans.

 

#2 Sew from the last fabric you've purchased and a very special moon

Bij mij komt een lapje nooit alleen, "o ja, dan wil ik daar ook een meter van" :-)
Dus ik kon bij deze challenge kiezen uit twee stoffen, een stof voor een zeemeerminnenstaart en eentje met de zeemeerminnen zelf. Voor een staart voor dochterlief heb ik te weinig. Ik kocht het stukje ook eigenlijk voor de barbies en bedacht thuis pas dat het ook leuk zou zijn voor haarzelf. En dan lekker gevoerd als deken/slaapzak. Ook pubers vinden dat leuk. Het is voor mij nu ook zoeken, wat is nog leuk om mee te spelen? Ze vertelde mij dat de meiden onder elkaar ook niet meer vragen of ze kunnen spelen, nee, het heet nu "afspraakje maken". Maar de jongens gaan nog wel spelen hoor! O heerlijk. "Maar jij gelukkig stiekem ook nog", denk ik dan. We hebben nog maar pas geleden het speelkeukentje opgeruimd, dat deed pijn. Maar het is wel fijn dat we nu weer meer ruimte in de keuken hebben. We hebben nog wel wat spulletjes voor het pakken. Zo is er nog een restje rood/wit servies met bijbehorend dienblad. Ik denk dat we die eens leuk voor de sier gaan neerzetten.

Terug naar de challenge!!

Ik koos voor de stof met de zeemeerminnen. Ik heb er geen tshirt van gemaakt, ik denk niet dat dochterlief dat op school wil dragen. Ik heb er een zomers hemdje van gemaakt. Kan ze aan op het strand, als nachtgoed op een short of als onderhemd. Het is ruim en lekker zacht. Ik had hem al af, maar ik vertelde al eerder dat er het een en ander op een strijkijzertje lag te wachten. Daar hoorde dit hemdje bij.

Vergeet vanavond en vooral morgenavond niet naar buiten te kijken. Er staat een blauwe, super, bloedmaan aan de lucht. Als ik eraan denk leg ik dat morgenavond uit!

#1 sew something warm/soft and some study

Januari is bijna ten einde en de vierde challenge loopt vandaag af en ik heb de challenge van week 1 net afgekregen. Verder hangen er nog andere challenges te wachten op een verbetering of een strijkijzertje.
Dat ik voor Grieks ben geslaagd had ik al verteld, dat ik voor Hebreeuws gezakt ben en een hertentamen krijg nog niet. Bij deze dan, maar ik weet sinds 10 minuten dat ik voor Filosofie wel ben geslaagd. Dus morgen met frisse moed aan semester twee beginnen.
Terug naar de sew challenge: Sew something warm/soft. Ik heb een trui gemaakt uit  de serie radarloos van de Knip. Het gaat om de Knip van augustus 2015. Ik heb daar een fleecelap die ik op de plaatselijke markt heb gekocht voor gebruikt. Ik heb het band weggelaten en alle zomen afgewerkt zoals aangegeven op de mouwen in het patroon. Nu ik dit schrijf zie ik dat ik de schouders dan weer niet heb gedaan. Zou ook niet meer kunnen wat mijn borduurgaren is schoon opgegaan. Ik gebruikte steeds 3 draadjes zijde zodat het wat volume kreeg.
Ik hoop later nog wel een challenge binnen de tijd af te krijgen want dat mag ik een foto van mijn creatie eronder hangen op Facebook. Of ik ook meeding naar de prijzen dat weet ik niet want ik zit in Europa en zij in Amerika. Maar toch is het leuk. Je gaat ineens anders naar lapjes kijken. Gisteren ben ik met dochterlief naar de lapjesmarkt in Utrecht geweest en nu was ik aan het zoeken naar geblokte stof en rode stof en iets voor dieren. Want die uitdagingen komen er binnenkort aan.

Met het voorbeeld uit de Knip, augustus 2015

de winkel had geen zwarte borduurzijde op voorraad, zou iedereen hetzelfde aan het maken zijn? Dus koos ik voor zijde met een kleurenverloop. Van lichtgrijs naar zwart.

hier nog zonder festonsteek.

De nieuwe werkweek staat weer te trappelen. Vol met Cito's dochterlief) en andere toetsen, nieuwe colleges(voor mijzelf), solliciteren naar stageplek(zoonlief). Ik hoop dat ik ergens nog een gaatje vind om week 2,3,4 én 5 af te krijgen zodat ik weer helemaal bij ben. Het is eigenlijk op een oor na geveld.

gevonden op het net en zo is het maar net!