week 3 sew outerwear

Het is een simpele sjaal geworden van dezelfde French Terry waar ik de eerste week een T-shirt van maakte. Twee rechthoeken van ongeveer 22 cm bij 150 cm, dat was namelijk alles wat ik nog had. Bij dunnere stof zou 22 cm wat te weinig zijn, als je beschrijvingen tegenkomt hebben ze het al gauw over 40 cm. Maar deze stof is best dik, een echte winterstof, dus 22 cm blijkt genoeg te zijn. Je legt een goede kant op een averechtse kant en die naai je aan de lange kanten vast, dan keren en de sjaal sluiten. Dat gaf in eerste instantie wat problemen, ik dacht met mijn ruimtelijk inzicht dat wel in één keer te doen, haha, maar ook bij een simpel project als dit kwam mijn trouwe tornmesje weer van pas. In de foto nog een keer het boek die ik gisteren al plaatste, maar eigenlijk heb ik wat tijdnood. Volgende week sluiten 6 deadlines, ik heb m'n papers en werkstukken zo goed als af, maar ik wil vooral m'n conclusies nog goed doornemen en verder het geheel nog editen. Ik hoop dat volgende week woensdag al mijn werkstukken de deur uit kunnen. Morgen en vrijdag weer even aan het werk. Het lijkt wel als ik het druk heb dat ik dan extra productief ben. Ik durf eigenlijk niet te zeggen dat ik ook nog een roomkaasje zelf heb gemaakt van de melk die ik bij de boer heb gehaald. Geen foto's van de roomkaas ;-) eerst maar eens proeven.

De sleutel om vooruit te komen is per etmaal 8 uur te reserveren voor werken en acht uur voor slapen en ervoor zorgen dat dat niet dezelfde uren zijn.

                                               Eugene A. Brown

Sew something with a Button

 Dat werd een haaknaaldenetui. Lekker tuttig. Zelfs manlief wil er nou een hebben. Gemaakt van restjes die ik bewaard heb en waar ik vroeger verkleedkleren van maakte. De rode met witte stip waar ik 12 jaar geleden een manteltje voor mijn eigen Roodkapje van maakte. Het manteltje zelf is er ook nog.

De eerste mantelzorger, was dat Roodkapje? ~Loesje~

Sew Your Oldest or Newest Fabric

 # en het werd mijn newest. Ik had voor de kerst een warme french terry gevonden op de lapjesmarkt met rode pepers. Daar maakte ik een shirt van uit de Burda van januari 2021. Vandaag nog even opgestreken en gefotografeerd en nu in de kast, om natuurlijk wel te gaan dragen. 

#52weeksewingchallenge2022

Afscheid van mijn Brother naaimachine

Deze week was het zover, mijn oude naaimachine ging het huis uit. Afgelopen kerst had ik mezelf een nieuwe cadeau gedaan en dat is nu bijna een jaar geleden. En de Brother stond al een poosje in een hoekje op zolder. Ook al heeft deze machine niet altijd zijn best gedaan (werkelijk, koop nooit een showmodel!! Ook niet als ze zeggen dit is de laatste, je krijgt korting, etc. zucht). En toch hield ik van deze machine. Ik kocht hem precies in de tijd dat beide kinderen nog volop in de verkleedkleren en de knuffels zaten. Ik heb er dan ook heel wat op gemaakt. Ik begon met twee "aliëns" die mij op zolder nog steeds aan zitten te kijken. Ook deze machine had een voorganger. Een Toyota. Gekregen van mijn ouders bij mijn afstuderen. Een eenvoudige maar oerdegelijke machine. Daar heb ik veel op gemaakt, van babykleertjes tot een flinke wollen wintermantel voor de man aan toe. En opeens was bij op. Ik zie mijn man nog met de machine naar de auto lopen om hem naar de stort te brengen, auw! Dat deden we deze week anders. De Brother bracht ik zelf naar de stort. Het ging me wel aan m'n hart. Ik zette hem in de container voor elektrische apparaten, het rook er naar frituurvet. Ook dat nog dacht ik, geen eens verse bloemen erbij. Weet je wel wat een naaimachine betekent? Moet het daar staan tussen vieze apparaten die alleen maar gediend hebben om vette happen te maken, of te snel gekochte apparaten die nergens toe dienden? Och, arme machine. Maar daar viel mijn oog op een andere naaimachine, Een gele! Daar heb ik de mijne naast gezet. Ik heb hem bedankt voor alle uren die we samen doorbrachten met allerlei lapjes en patronen. In de woonkamer, op zolder. Hij is zelfs meegeweest naar Tsjechië zodat ik in de vakantie door kon gaan met poppenkleertjes maken. Ik heb er in de naaichallenge nog een nieuwe (veel te grote) hoes voor gemaakt. En zeker, we hadden ook ruzie, over de te vele lussen aan de onderkant van het naaiwerk. Tot het echt niet meer ging en ik besloot een luxere duurdere Pfaff te kopen. Na een bedankje nog een bemoedigend woordje, ze stonden daar nu samen, om over hun belevenissen heen en weer te praten. Dag Brother!

Energie verdelen en sew a UFO.

Deze week stond in het teken van energie verdelen en dat zal de komende tijd ook wel zo blijven. Eind oktober werd ik opgeschrikt door een gecompliceerde blindedarmontsteking. Dat is goed afgelopen maar het herstel duurde lang. En de energie is nog niet helemaal terug. Maar ik ben wel weer voor het eerst gaan werken. Er hingen slingers van de kinderen, er kwamen bloemen van de ouders. Zo lief en hartverwarmend. Maar van de bedrijfsarts mag ik nog even zo snel mogelijk na schooltijd naar huis om weer uit te rusten. En dat is maar wat nodig. De dagen dat ik niet werk probeer ik in de ochtenduren te studeren. Er komen tentamens en deadlines aan. Maar ook hier word ik geholpen, ik heb van de examencommissie een aantal verlengingen gekregen.

De spaarzame uurtjes die overblijven gaan ten eerste naar de kinderen en daarnaast naar mijn knutselwerk. Iedere dag een randje haken aan de temperatuurdeken. De bollen katoen die bij de vrieskou horen blijven in de wikkels. Het is voorlopig een zachte winter. De naaichallenge was ook een eenvoudige deze week. Naai een UFO. Ja die heb ik zat. Ik nam de eenvoudigste, T-shirt waar alleen de mouwtjes nog maar in hoefden. 

Terwijl ik internet aan het afstruinen was naar leuke stofjes leerde ik ook een nieuwe naam: French Terry. Die bleek ik dus al driekwart jaar in huis te hebben. Een tricot met een heerlijke zachte achterkant, gekocht op de lapjesmarkt van Utrecht. Ik denk dat dat shirtje wel aangenaam dragen zal zijn.

Fijn weekend!

Terug van geweest (alweer ;-) )

Ja terug van weggeweest. Ik heb de afgelopen twee jaar meer op instagram en facebook gepost. Maar toch vind ik het bloggen ook leuk. Ik schrijf nou eenmaal graag ook al leest misschien niemand het. Al hoop ik dat natuurlijk wel. En dan zijn er ook nog zoveel challenges, met lezen, haken, naaien. Dat lezen moet echt even op een laag pitje, al heb ik 's avonds wel graag een luisterboek aan, want dat lezen gaat nog even op aan mijn studie. Nog een half jaar en dan hoop ik af te studeren. Ik heb wel flinke vertraging opgelopen door ziektes in de familie en ik kreeg zelf een gecompliceerde blindedarmontsteking, dat was gevaarlijk maar is goed afgelopen. Mijn energie moet ik goed verdelen over studeren en huishouden en ik werk daarnaast ook twee dagen in de week. Heb je dan wel tijd voor je naaimachine en dan ook nog haken? Jazeker wel, die tijd maak ik. Haken is maar een randje per dag van 180 steken. Iedere dag een kleur bij de gemiddelde temperatuur van die dag. 5 minuten werk, meer niet. Mijn naaimachine staat op zolder en ieder verloren momentje kan ik daar achter gaan zitten. Verder liggen andere activiteiten zoals het spelen in orkesten helemaal stil. De hoorn hangt aan de wilgen. Dat met name ook omdat ik 's avonds graag voor het gezin thuis wil zijn, ook al heeft iedereen zijn of haar bezigheden, ik ben er.

Maar nu, terug op de blog, wat ga ik allemaal schrijven? Wat ik eerst ook deed. Ik ben weer begonnen met de sewing challenge. Kwam ik in 2018 tot nummer drie bleef ik in 2019 meteen al steken bij nummer 1. Nou wat ik dan genaaid heb is wel allemaal in gebruik geraakt. Vorig jaar begon ik met een ufo  en dat werd het gordijn voor de achterdeur. Die hangt nog heel mooi te zijn. En de fleecetrui draag ik nog steeds. Het zeemeerminnenhemdje is dochterlief (14 jaar inmiddels) nu te groot voor. Al draag ik dat soort printjes nog echt wel en ik zag op de markt een mevrouw ouder dan ik ook fier met een jurkje rondlopen in een jeugdige print. Ik zou zeggen, we gaan ervoor! De naaimachinehoes heb ik niet meer nodig want dan zijn we gelijk aanbeland bij de eerste challenge van 2020!! "Organize your sewing space" en dan denk je misschien meteen aan opruimen dan heb je het mis. Ik kocht een nieuwe naaimachine!!

De Pfaff passport 2.0

Oké vlak voor Kerstmis maar ik reken zo'n prachtige aanschaf tot het organiseren van mijn werkplek en week 59 en week 1 liggen naast elkaar.

Goed dan ga ik nu gauw door naar challenge 2, het naaien van een ufo. En daar heb ik er genoeg van, maar ik beperk me tot 1, want die challenge komt verderop nog een keer.

Toedeloetjes!

#3 sew something to make sewing easier.

Iets om het naaien makkelijker te maken. Ik had al eerder op Pinterest ideeën verzameld voor de naaimachine zelf. Hoezen, kleedjes voor eronder met vakjes voor fournituren, speldenkussens. Ik zag zelfs een antislipmatje voor het voetpedaal. Eigenlijk wilde ik dat laatste maken, maar die blijft nog even op een wensenlijstje staan. Ik heb al wel een stukje antislip gehaald bij de Action, dus als ik wil kan ik zo beginnen. Het is uiteindelijk een hoes geworden. Want de oorspronkelijke hoes was kapot en weggegooid. En wat maakt dat nou makkelijk aan het naaien? Want dat was toch de opdracht. Nou ben ik toch altijd al makkelijk geweest in het verzinnen van een twist of de situatie om te draaien. De hoes houdt het stof tegen toch? Daar is hij voor. En als er geen stof in de machine zit naait hij beter. Oké, ik vind 'm goed! 😄

Wel, ik heb bij de Zeeman een goedkoop tafelzeiltje gehaald. Maar de volgende keer zou ik een veel steviger zeiltje willen hebben, het flubbert wel een beetje. Ik heb de naaimachine gemeten en ik ben weer eens veel te royaal geweest. Een maatje kleiner was beter geweest. Maar ik kan hem nu wel makkelijker met hoes en al optillen. Het handvat zit ingezonken aan de achterkant van de machine. De originele hoes was ook wat aan de royale kant. Deze zal heus ook weer slijten en dan weet ik wat me te doen staat. Ik weet dat er naaisters zijn die dit veel netter oplossen door bijvoorbeeld gewoon weer opnieuw te beginnen. Geloof me, dat doe ik ook wel eens. Vooral als ik iets voor iemand anders maak. Ik heb bijvoorbeeld het volgende project ook al af, sew something for a boy, en ja, daar ben ik wel weer van voor af aan begonnen. Maar daar hoor je een volgende keer meer over.
Terug naar de naaimachinecover. Als je een tutorial wil lezen moet je hier maar eens kijken, zij heeft een hoes gemaakt zoals ik die eigenlijk zou willen. Als ik weer eens een geschikte stof dan wel zeil vind dan begin ik weer opnieuw. Voorlopig zit mijn machine veilig tegen stof in een zeiltje met hartjes. Ik heb zelfs aan de zijkant een vak gemaakt voor het pedaal en de stekker.

Op naar het volgende project!

Waar was ik?

Drie jaar geleden gepost? Ik weet zelfs niet meer hoe ik mijn gegevens moet wijzigen want mijn kinderen zijn ook steeds ouder geworden. Er is veel veranderd maar ook nog veel hetzelfde gebleven. Ik ben nog steeds moeder van thuiswonende kinderen 😄, nog steeds echtgenote en juf. Ik ben nog steeds aan het schatgraven, muziek aan het luisteren, lezen, knutselen. Maar ik ben daarnaast ook weer student geworden. Ik ben nu tweedejaars theologiestudent. Ik heb net gehoord dat ik geslaagd ben voor Grieks. Dat was een hele kluif van anderhalf jaar, maar dat kan ik afsluiten. Daar wil ik best nog meer over gaan schrijven in de toekomst, want het is echt heel erg leuk. Veel, soms zwaar, maar vooral...leuk!
Ik heb m'n naaimachine ook weer tevoorschijn getoverd. Ik vond op Facebook een naaichallenge. Na twee haakchallenges met twee onaffe, de UFO's, dekens vond ik het nu tijd worden om te naaien. En zo kwam ik erbij om mijn blog weer te ontstoffen en mijn projecten hier te plaatsen Ik kom zelf tenslotte allemaal leuke inspiraties tegen op andere blogs. Ik leer zelfs de kneepjes van het vak via verschillende blog's.
Behalve leuke dingen gebeuren er ook nare dingen. Mijn schooltje brandde af op oudejaarsavond. Inmiddels zijn we verhuisd en al weer op orde. Maar je wil niet weten hoe de weg daarnaar toe was. Mensen zeggen wel eens: Brand is erger. Nou inderdaad!
Maar het ergste is nog dat ik eind 2016 mijn trouwste leesfan ben verloren. Mijn papa overleed. Op respectabele leeftijd, dat wel. Maar het gemis is er niet minder om. De foto's die ik plaatste bewerkte hij op zijn computer en als ik op bezoek kwam stond er weer een mooie foto van een van mijn kinderen in de woonkamer te prijken die hij van mijn blog haalde of die ik gemaild had. De laatste foto die hij uitgeprint had heeft nog heel lang bij mijn moeder op de piano gestaan. Geen verversing meer. Het zal wel nooit wennen.
Ik ben bijna twee jaar geleden met mijn dochter het Pieterpad begonnen. Tjonge, waar haal ik de tijd vandaan? Ik weet het eerlijk gezegd ook niet, ik ben ook vaak enorm moe omdat ik mijn leven wel twee keer leef lijkt het wel.
Tot zover in het kort de stand van zaken. Ik ga kijken hoe ik in de zijlijn mijn gegevens weer up to date krijg. En ik ga morgen bij daglicht foto's maken van mijn creaties. Wordt toch mooier dan 's avonds. Nou, oké dan, sneak preview:

Naai-atelier "Nonchalance".

En kun je niet wachten op mijn aandeel van uitleg, kijk dan hier: 

https://www.facebook.com/groups/52weeksewingchallenge/ 

lapjesmarkt en het raadsel van de digitale camera

En dan zullen we met dat laatste beginnen. Ik kan mijn digitale camera nergens vinden. In geen enkel hoekje of tas. Tja,  ik vertelde de vorige keer dat ik weer analoog aan het fotograferen ben dan zul je nu zeggen, Ja, nou en? Nou ik maak nog wel digitale foto's voor bijvoorbeeld Marktplaats of de Nieuwsbrief van school of voor mijn blog. Ik had er van de week mijn zelfgemaakte perentaart mee gefotografeerd, dus toen had ik hem nog. Maar nu kan ik die foto's niet laten zien. Dan laat ik het recept ook maar even zitten totdat het toestel weer boven water is.
Vandaag ben ik naar de Lapjesmarkt in Utrecht gefietst, de oudste markt van Nederland. Ik had vorige week al willen gaan, maar een griep verkoudheid hield me thuis. Nee, ik was echt wel ziek. Gelukkig ging het deze week weer goed. Het was vanochtend ook ineens weer prachtig weer, ik deed zelfs op de heenweg al mijn jas uit. Op de markt miste ik mijn tent. Nou zijn er zoveel tenten hoe kun je er dan een missen? Ja, dat kan, want ik vind de tenten wel allemaal erg uitgesproken en dat maakt deze markt zo ontzettend leuk, je hebt allerlei smaken. Ik ben gezwicht voor de allergoedkoopste. Ze zijn ook best mooi. Het zijn geen hele grote lappen maar ze zijn wel groot genoeg voor mijn projecten. Ik heb 5 lappen gekocht samen voor €16,00. En daar ga ik drie rokken van maken. Een voor mezelf en 2 voor de kleine meid. In de zomervakantie zag ik hele leuke rokjes bij H&M van laagjes tule maar ze gingen niet verder dan maat 128. En mijn meisje heeft toch echt al 140/146. In de laatste Knippie kwam ik een heel eenvoudig patroon tegen van een rok met twee laagjes, die ligt overigens al twee weken onder de naaimachine te wachten tot ik er mee verder ga, en met dat patroon kun je heel eenvoudig ook 3 laagjes verwerken.

Deze foto heb ik met mijn telefoon gemaakt. Toch nog iets digitaals, maar deze kleuren zijn niet waarheidsgetrouw. Het is wel roze maar niet knalroze. De volgorde klopt wel. Als de rok klaar is zal ik hem met daglicht nog eens op de foto zetten en wie weet met de echte camera. Bij Albert Hein was de lampionplant te verkrijgen. Ik probeer die al twee jaar in de tuin in te krijgen maar tevergeefs. Nu staan ze mooi  op de vaas. En ook niet zo feloranje als op de foto, maar mooier. Oké digitale camera, kom maar tevoorschijn, ik ga je niet vervangen!

En mijn opruimplan? Ik ben al bijna bij plan Z. Hahaha, ik heb iemand in Australië gevonden. Hij is daar razend populair. Hij geeft je korte opdrachten om iedere dag 10 minuten op te ruimen. Het werkt. En waarom bij hem wel? Volgens mij hypnotiseert hij. Op Facebook heeft hij gevraagd wat we allemaal willen aanpakken. Er werd vooral sentimental stuff geroepen, ja inderdaad, alles waar maar emotionele waarde aanzit! Kijk als dat er niet was, was mijn huis bijna leeg. Ik ben benieuwd of hij daar in januari mee gaat starten. Nieuwsgierig geworden? Kijk hier

Het schijnt ook morgen weer mooi te worden. Lekker even de natuur in er is heel veel te zien!
Fijn weekend!

van digitaal naar analoog en een "nieuwe" manier van opruimen

Mijn laatste bericht dateert van 17 mei dit jaar, bijna 4 maanden geleden. En ondanks dat er niets meer bij kwam wordt mijn blog wel gelezen. Dat is leuk om te zien. Het ontbrak me eerlijk gezegd aan zin en inspiratie om wat te schrijven. Vaak wil ik er dan ook een foto bij plaatsen omdat een plaatje bij een praatje toch voor veel mensen aantrekkelijk is, eigenlijk vind ik het zelf heel leuk. Maar dat heb ik iets gedaan of iets gemaakt en dan heb ik daar geen foto van gemaakt en dan denk ik, nou ja, volgende keer dan maar weer. Ik volg zelf ook een aantal blogs en merk bij die schrijfsters eigenlijk hetzelfde. De meest populaire blogs hebben even stilgelegen, allemaal wilden ze even wat anders. Maar toch fijn dat ze weer terug zijn. Wat heb ik dan allemaal gedaan afgelopen maanden? In mei heb ik me weer beter gemeld bij mijn werkgever, ik had een vervelend virus opgelopen waar ik zelfs longontsteking van kreeg. Daarna was het meteen heel druk, want van invallers kan ik  niet verwachten dat ze al mijn werk overnemen. Het werd meteen nog even spannend, want ons leerlingaantal loopt enorm terug en dus moesten we van 2 naar 3 groepen per klas. Dat kunnen wij wel aan, maar kunnen de ouders dat ook? Daarna hadden we lekker zomervakantie en daar heb ik van genoten. Manlief wilde niet weg, hij wil sparen voor een nieuwe keuken. Ik zeg, je doet maar, mijn vakantiegeld gaat op aan VAKANTIE! We hebben heerlijk in de natuur gezeten. Met de tent op de camping op De Veluwe, daarna zaten we aan het water in Zuid-Holland en we sloten af op de Vaalserberg. En overal hebben we de stilte opgezocht. Heerlijk. Ons meisje vond overal wel vriendinnetjes om mee te spelen en de oudste had overal wel ergens wifi. En wij hadden stilte. Voor elk wat wils dus.
En nu weer thuis en al weer twee weken aan het werk. Vakantiegevoel is allang en breed weg. Alle scholen draaien weer volop. De jongste in groep 5 waar ze al flink met huiswerk strooien dus die hebben we een mooie map gegeven om iedere geval de blaadjes niet kwijt te raken. De oudste alweer in 4 Havo, toe maar. Huiswerk wordt niet meer gecontroleerd, ze moeten zelfstandig gaan worden, ik ben benieuwd!

Twee dagen werken en vijf dagen thuis. Nou in die vijf dagen doe ik ook veel voor mijn werk, lessen voorbereiden, groepsplannen schrijven, deskundigheid bevorderen (vooral dat laatste leidt tot veel discussies binnen het team) maar ik ben van plan daar dit schooljaar wel meer grenzen in aan te brengen. Zo wil ik de zondagen weer ouderwets rustig hebben. In ieder geval mag mijn werk niet meer aan de zondagen komen. Dus vanavond (vrijdag) ga ik aan de slag, wat niet af komt mag een piepklein stukje naar de zaterdag, maar niet meer naar de zondag. Maar eigenlijk wil ik het op dit blog niet meer over mijn buitenshuis werk hebben. Maar over binnenshuis.
Thema in ons huis is de rommel. Ik ben weer ouderwets foto's aan het inplakken, daar ben ik eerst maar eens mee begonnen. En op die foto's valt me op dat we 10 jaar geleden eigenlijk nog een heel ruim en opgeruimd huis hadden. De rommel is met ons jongst kind binnengekomen. Ze speelt (enorm) en is heel creatief en dat leidt tot allerlei troep projecten. Om dat aan te pakken ben ik op zoek gegaan naar hulp, maar ik ben inmiddels verzand in allerlei manieren. Deed ik eerst mee met het 365 dagen opruimen, daarna sloot ik me aan bij allerlei opruim- en huishoudclubjes, het haalt allemaal niks uit. Het werkt niet, ja, even. Ik volg het blog eenvoudig leven. En volgens heeft zij het keurig op orde, maar zij geeft heel veel adviezen en die volg ik op en werkelijk dat werkt. Tip 1 bij het dagelijkse opruimen, beneden 30 spullen op z'n plek leggen, boven 20 en daarboven (bij ons de zolder) 10. En verder proberen iedere werkdag 10 spullen het huis uit te doen. Zij fotografeert dat en doet vervolgens de stapeltjes weg. Foto's maken doe ik maar niet, weg is weg. Maar het werkt! Ieder weekend bij de boodschappen neem ik een bananendoos mee. Die wordt gevuld met de vangst van die week, die gaat het fietsenschuurtje in en 1 keer in de maand doe ik die dozen in de auto en breng ze naar de kringloop. Wat zij niet kunnen gebruiken of wat kapot is gooien we natuurlijk weg. En natuurlijk koop ik zelf ook wel weer eens iets bij de kringloop, maar alleen als ik het echt kan gebruiken.

Zoals deze naaimachine. Hij naait veel beter dan de nieuwe Brother. Dit is namelijk ouderwetse degelijkheid met een echte motor. En dat rugzakje was meteen het eerste project. Dat rugzakje is voor de pop en is al mee naar school geweest om in de poppenkast gebruikt te worden!

We worden weer lekker analoog, een naaimachine zonder computer. En wat dacht je van analoog fotograferen? Met zo'n rolletje? Ik weet niet hoe dat bij jullie gaat, maar als ik digitaal foto's maak dan maak je er altijd nog meer dan je vroeger zou doen. Uiteindelijk zijn dat bij mij dan geen mooie foto's omdat ik maar lukraak schiet en als de kinderen erop staan kan ik niet kiezen welke ik in mijn album wil. Met rolletje moet je toch weer gaan opletten, heb ik mijn onderwerp in beeld, staat er niks storends op? En dan, klik. En dan de verrassing als je de foto's gaat halen. Het was echt weer ouderwets gezellig. Oké er is een groot nadeel, je kunt ze niet meteen delen op bijvoorbeeld de sociale media. Daarom heb ik toch altijd het kleine digitale cameraatje erbij om toch nog iets te maken voor Facebook of om te mailen.

Het analoge leven in ere herstellen, wat fijn. Dus de naaimachine met "echte" motor, het fototoestel met rolletje. En deze wil ik er ook bij hebben. Ik lees geen E boeken, maar ben altijd bij papier gebleven. Maar dit filmpje kwam ik gisteren tegen en die vind ik zo leuk:

https://www.youtube.com/watch?v=MOXQo7nURs0

Ja, je hebt gelijk, zonder internet kan ik (nog) niet. Maar laten we de realiteit niet uit het oog verliezen. Encyclopedieën worden niet meer van papier gemaakt en ik zoek graag van alles op :-)
Heb een heel fijn weekend, met echte papieren boeken en een lekkere dikke zaterdagkrant.

nieuwe stoffen van de lapjesmarkt

Vanochtend op de fiets naar de lapjesmarkt in Utrecht geweest. Sportief!

Maar omdat ik al heel lang niet meer geweest was zag ik door de bomen het bos niet meer. Er was ook nog weinig najaarsstof. Maar de volgende twee kon ik niet laten liggen. Het merk van de auto staat er niet op maar ik ontwaar hier toch echt wel VW busjes. Wat gaan we er van maken? Ik denk weer van alles, tassen voor mij en de kleine meid, poppenkleertjes, lakentjes. Onze meid wil er zelfs een jurk en een rok van. Ik ben benieuwd!

En ook nog lekkere saaie degelijke stof gekocht. Witte stretchdenim en een blauwe streeptricot. Voor een set in het werk waar niemand wat op aan kan merken en toch sportief.

stoel in de metamorfose

Wij hebben een ouderwetse zit in de woonkamer. Ja, wie niet? Een 3 zitsbank en twee (eigenlijk veel te grote) stoelen. Mijn geheugen is niet zo best maar ik denk dat we deze set zo'n jaar of 12 hebben. Een echte Angby gekocht bij Ikea. Zo'n handige waar je alle hoezen van kunt halen om te wassen en dat wassen hebben we ook een paar keer gedaan. Je kon de hoezen ook los kopen, als extra set en voor de langere levensduur maar daar hadden we geen geld voor dat vonden we niet nodig. Na 6 jaar kregen we spijt dat we geen extra set hadden kunnen kopen, want zoals dat gaat bij onze aankopen, de Angby was uit het assortiment gehaald. Vooral bij de naden gingen de hoezen toch wel slijten. In het begin was dat met de naaimachine wel op te lappen en dan zat het weer een jaar. Maar je moet weten dat we een spring in het veld in ons huishouden hebben en die weet de naadjes weer prima op te rekken. Nu zijn we dan toch zo ver dat het niet meer gaat. En wat doe je dan? Maar weer kijken bij de Ikea, vooral in de Plundra. En dan kom je erachter dat zelfs het meest betaalbare bankje van heel Nederland de Klippan er niet meer is? Help. Wat nu?
Wel nu het volgende: Ik heb een stevig gesprek met mijn naaimachine gehad en hem verteld dat als hij niet meewerkt met het volgende project hij naar de schroothoop zou verdwijnen. Ik hoorde hem slikken en zei : oké, als je maar niet meer van dat goedkope naaigaren gebruikt. O en ik heb me toch een goed alternatief gevonden! Lang leve de Hema. Betaalbaar garen in allerlei kleuren én mijn naaimachine doet het weer! Je snapt het zeker al, ik ben zelf nieuwe hoezen aan het maken. En hier komt stoel nummer 1!

Eerst haal je van 1 stoel alle hoezen af. Die ga je vervolgens allemaal lostornen. Ik heb wel voordat ik dat deed met een stift op allerlei punten cijfers en tekens gezet zodat ik later de hoes als een puzzel weer in elkaar kon zetten. Nou was dat met de kussens niet direct nodig maar wel met het basisdeel van de stoel want die bestaat uit allerlei vreemde bochten en stukjes. De ritssluitingen en klittenband heb ik eruit gehaald en opnieuw gebruikt in de nieuwe hoezen want die zijn nog prima. Van tevoren heb ik geprobeerd in te schatten  uit te rekenen hoeveel stof ik nodig had. Ik heb 7 meter gekocht. Dat lijkt veel maar ik hield maar 3/4 meter over. Je hebt brede panden die niet naast elkaar kunnen. Er zijn wel wat smalle randen die daar dan naast kunnen maar je houdt aan de zijkant wel stof over die je niet voor de stoel kunt gebruiken. Je kunt het je zelf zo duur maken als je wilt. Ik heb meubel/gordijnstof gekocht van € 5,- de meter en ben met 1 stoel wat stof betreft voor € 35,- klaar. Komt alleen nog garen bij. Zoals ik al zei heb ik de klittenband en ritssluiting hergebruikt.

 

 Op de stof en langs de randjes afknippen geen naden aanknippen die zitten al in de "mal". Overal zit 1 cm aan en dat is heel makkelijk naaien.

 

 

Ondertussen ziet de stoel er zo uit:

Het viel allemaal reuze mee en mijn huisgenoten zijn tevreden met het resultaat. Tataaa:

 

door de rijstebrijberg heen eten

om in Luilekkerland te komen. Zo voelt dat op dit moment bij mij op zolder. Volgens Wikipedia betekent het een hoop werk verzetten voordat je wat leuks kunt gaan doen. Nou nou, zul je dan denken, je hebt toch vakantie. Ja, klopt. Maar je kunt het ook anders zien. Rijstebrij is nl. heel erg lekker en diezelfde Wikipedia vermeldt ook dat rijstebrij op de schilderijen van Breughel een symbool van levensvreugd is.
Wat heeft dat allemaal met mijn zolder te maken? Mijn zolder is nog steeds een bron van schatten maar goed verstopt in een wir war van van alles. Luilekkerland is de perfecte zolder waar je je niet voor hoeft te schamen en je je knutselspullen zo kunt pakken en een foto zo kunt opzoeken en waar je ook ongestoord een boek zou kunnen lezen. Nou als je wilt kunt je er al wel ongestoord lezen, maar verder.... ik laat er nog niemand een kijkje nemen, naar knutselspullen moet ik zoeken en de foto's zitten in de computer. Die rijstebrij bestaat o.a. uit onafgemaakte projecten en daar ben ik nu kortemette mee aan het maken. Het snelste is weggooien, dat heb ik wel met papieren gedaan. Maar onaffe naai- en breiwerken vind ik toch wel zonde. Dus de naaimachines maken overuren en het een na het ander rolt er onder vandaan. Leuk toch?

Dit rolde zo uit een tasje. Kant en klaar een geknipte rok voor mij en een broek voor de meid.

Lieve help! Doorgeslagen en wel! Dat heb ik inmiddels afgezworen. Dus dat wordt nog een keertje draadjes doorknippen.

Ik koop nooit hele dure stoffen, want het moet wel leuk blijven. Maar het middenvoor van deze rok heeft van het liggen een witte rand gekregen. Ik heb eerst mijn hersenen gepijnigd wat ik hier dan mee zou moeten. Toch maar weggooien? Nee, niet zo snel opgeven. Een verfbadje? Nee, gedoe en je blijft kleurverschil zien. En toen kwam ik op dit idee. Ik heb gegraven in mijn verzameling band en wat uitgeprobeerd. Het is dit roezeltje geworden en zo is een versleten plek weggewerkt.

Jurkje van het meisje is af, kan ze deze week al aan. Verder nog een broek van echtgenoot gerepareerd.

En terwijl ik de berg met onafgemaakte projecten kleiner zie worden neem ik een kopje thee.

De markt in 20 minuten...

.....en dan ben ik niet langs alle tenten gegaan. Het waren er 2. Want ik had inderdaad maar 20 minuten en daarna nog net aan 5 minuten voor de dichtstbijzijnde supermarkt en dan toch nog 15 seconden te laat bij school aankomen. Maar ik kon dan wel hele mooie lapjes en bolletjes katoen aan de kleine meid laten zien. Want het meeste is toch voor haar en haar poppen bedoeld.
Zie hier de nieuwe voorraad lappen en haak- en breikatoen:

Die paddestoelen hadden we al (2 keer zelfs) maar daar zijn we aan verslingerd, we kunnen er geen genoeg van krijgen. Ik maakte nog net geen sprongetje toen ik bij lappentent aankwam.

Eindelijk weer wat afgemaakt

Het poppenjasje lag al een poos te wachten. Ik had aan het kind beloofd het eindelijk af te zullen maken. Bij deze dan, met een zelfgemaakte knoop.

Grote knoop of een klein jasje? Misschien wel allebei. De knopen leer je maken bij ing-things.



update

Lang niet geblogd, dus tijd voor een update aan de hand van wat ik op mijn SD kaartje vind.

 De poncho met bloemen showen.

 Opruimen op zolder, we hebben voor jaren genoeg kerstkaarten

 Zie de metamorfose van de slaapzak met een plastic zak en een stofzuiger. Alle slaapzakken zijn weer gewassen en gaan in winterslaap.

 Tussendoor weer lekker hobbyen....

 ......met als resultaat lekkere lavendelzakjes.

 Afscheid nemen van de mamafiets.

 

 Lekker wandelen met pop in het Maarnse bos.

 De nieuwe plaatselijke kringloopwinkel gekeurd en afgekeurd. Lekker struinen is er niet meer bij. In het oude pand deden ze het beter het is er nu veel te netjes.

Lekkere goudreinetten zelfgeplukt bij opa en oma.

 

Tot de volgende keer.



goed boelhuis op dag #7

Want zo noemt oma dat, goed boelhuis houden, als je veel opruimt. Vandaag dag 7, de eerste week zit erop. Vandaag zou ik iets opruimen waar geen herinneringen aan zouden zitten en dacht me aan de lappenladenkast geen buil te kunnen vallen. Mis!! Want er zaten lappen tussen die eigenlijk bedoeld waren voor baby- en peuterkleding, slik, zelfs een mooie wollen stof voor Daniël, het stukje is te klein voor maat 176.

Tja, wat gaan we daar dan mee doen.......

Ik heb 24 lappen uitverkoren om weg te doen! Zal ik ze verkopen of weggeven? Een paar verknipte geknipte lappen heb ik weggegooid. Maar die wollen lap "van" Daniël ga ik toch in zijn quilt verwerken anders doet het teveel pijn, zucht......

er vliegt een ooievaar

Er vliegt een ooievaar in het oosten van het land.

laptophoes

Op zolder heb ik weer twee werkplekken. Lekker opgeruimd en schoongemaakt. Met veel ceremonie is de naaimachine weer naar de zolder gebracht en niet om daar opgeslagen te worden, neeeee, daar is mijn (her)nieuw(d)e werkplek. De lockmachine staat er ook te lonken, maar die moet nog even wachten tot iedereen weer naar school is want dat vraagt wat meer concentratie.

Dit is mijn eerste werkstuk gemaakt op zolder. Mag ik even voorstellen? De laptophoes.
Het was even zoeken naar een patroon maar ik heb twee blogs gevonden met een beschrijving (Missy N en sewmamasew) en het blijkt allemaal reuzesimpel te zijn. Als je je maar goed aan de afmetingen van je eigen laptop houdt. En om ook even op te letten, overtuig je zelf er van dat je voor het keren van het werk alle spelden eruit gehaald hebt. Het keren is een hele toer en als je alles netjes op de plek hebt en je voelt tot je schrik een speld dan kun je óf terugkeren en de speld verwijderen en weer opnieuw keren, óf (als je baalt) je maakt met een scherp tornmesje een piepkleine incisie en je pulkt de speld eruit.
Affijn, hij is best leuk en ik hoop ook handig, de laptop is in ieder geval beschermd als hij mee op reis moet.

hoezo zaterdagmiddag?

En alweer een bericht. Vier op één middag. Duidelijk een zaterdagmiddag. Vanmiddag dus ook nog achter het naaimachien gezeten en poppenkleertjes (af)gemaakt.