De eerste sneeuw van 2021 en lekker opruimen

Het 365-opruimen houd ik goed vol. Ik kom planken, kastjes en laatjes tegen die ik al veel eerder georganiseerd had, maar waaraan je kunt zien dat het dagelijks en niet door één maar door vier mensen wordt gebruikt. Dat opruimen doe ik bij voorkeur al luisterend naar een luisterboek, maar ik merk nu dat het erover schrijven niet gecombineerd kan worden met een luisterboek, haha. Dan maar een mooi stukje muziek.

De badkamer ziet er inmiddels uit om door een ringetje te halen.

Er is al heel wat servies kapot gevallen in de loop van de jaren, maar deze houden we toch al een aardig tijdje compleet

Inmaken doe ik sinds mijn studie niet meer, de lege bakjes van de aan-huis restaurants heb ik bij het plastic afval gedaan. Echt hoor, je hebt het niet nodig als je zelf ook al bakjes hebt.

Deze haalde ik net achter uit de diepe kast op de overloop. Als dat daar blijft liggen wordt het zeker niet gebruikt. Deze zijn inmiddels verhuisd naar de keuken.

Ik heb toch heel wat weggedaan ook al ben ik begonnen bij de ruimtes die dagelijks gebruikt worden. Vandaag is er een stapel zomerkleding van mij weggedaan. Die had ik vorig jaar niet gedragen terwijl we toch een heuse zomer hadden. Ik heb een enorme stapel Knippies weggedaan, ik kon er helaas ook niemand een plezier meedoen, dus ligt het nu in de papiercontainer. 

En zo viel gisteren de eerste sneeuw van het jaar. Dochterlief had wel zin in een avondwandeling door de sneeuw. Ik miste helaas een stoeprandje en buitelde door de sneeuw. Helaas wel op m'n goeie knie. Die is nu niet meer de beste :-(

Het was fijn om al die vrolijke kindergeluiden te horen die eindelijk weer even naar buiten konden voor een hoop plezier. Maar goed dat we nog even geen avondklok hadden want vanochtend was alles weer weggespoeld. 

De kunst van te leven is thuis te zijn alsof men op reis is.

Godfried Bomans.

 

Vakantie versus Lockdown

Wat is het verschil? Het maakt toch wel uit of je je kerstvakantie in de lockdown viert of moet werken tijdens de lockdown. Alhoewel? Ik heb de uitbundige kerstviering wel gemist. Ook al benaderden we nu de soberheid van de stal al iets beter. Ik hoefde vandaag zelf nog niet aan het werk, maar ik merkte genoeg op afstand en regelde wel van alles mee. Dochter had vandaag nog vrij. Hoe dat morgen moet? Gelukkig hebben we een stevige WiFi, zolang we niet op zolder hoeven te werken en heeft iedereen een device. Een ongekende luxe! Ik zou vandaag mijn werkstuk moraaltheologie opsturen maar iets houdt mij nog steeds tegen. Je zou zeggen, het ligt al twee weken afgerond te liggen zijn. Nee, ik heb de moed niet. Dan maar verder met mijn 365 taak die ik combineer met mijn huishoudelijke taken. Deze week staat de keuken op het programma om te poetsen van de app van slim huishouden. Ik volgde eerst het Basisschema Plus. Maar nu ik geen colleges meer volg ben ik overgegaan op het maandschema, die is intensiever. En het blijkt ook wel nodig, ik kom heel wat plaatsen tegen in huis waar flink geboend kan worden. Het opruimen combineerde ik vandaag met de poetsklus in de keuken en ik heb de bovenkant van de kast aangepakt. 

De petroleumstellen van de kringloop, de plantjes van mijn vader en de enorme weckketel die ik niet weg wil doen.

Ik heb niet veel hoeven weggooien want het is geen hotspot, maar ik vond er wel een zak oude paaseitjes en een opengemaakt zakje kattensnoepjes, maar die was al langer geleden opengemaakt, dus dat doen we Poes niet aan. Wel weer lekker opgefrist en dat alles met mijn luisterboek aan. 

O ja, gisteren heb ik ook opgeruimd. Er lagen twee reistassen op de overloop. Die heb ik helemaal leeggemaakt en alles gesorteerd. Het waren vooral toilet- en ehbo-spullen, die konden naar de opgeruimde badkamerkastjes en er kon nog wat naar mijn kampeeruitrusting. De tassen liggen weer opgevouwen in de kast. 

Rest mij  nu alleen de wandeling nog. Mmmm, ik wou naar de Romeinse afgraving maar doe dat  toch maar niet in het donker. Het wordt een 45 minuten tocht door het Oude Dorp. Ik denk na het avondeten want ik hoef vanavond nog niet te helpen met huiswerk ;-)

Gisteren ben ik ook wezen wandelen. Bij Rhijnauwen in Bunnik. Ik wilde de drukte voor zijn en was er om 9.00 uur al. Er waren echter nog veel meer wandelaars die de drukte voor wilden zijn ;-)

Huis Rhijnauwen

Hofstede Rhijnauwen

Poortgebouw met duiventoren

Badende ganzen. Ik vroeg mij serieus af of watervogels een bad nodig hebben.

2021

 

Geen vuurwerk toch vuurwerk. We hebben een groot deel van oudejaarsnacht bij mijn moeder doorgebracht. Ook dit jaar haalde haar dorp het landelijke nieuws omdat er ingrijpen van de ME nodig was. Het blijft een bijzondere ervaring, ondanks de maatregelen van dit bijzondere jaar. Ik start met oude goede gewoontes. Ik heb me aangemeld bij de wandelchallenge van Wanda wandelt. Ik zag haar oproep op instagram. Elke dag krijg ik een mailtje met een wandelopdracht en en extra opdracht. Die extra opdrachten richten zich vooral op gezond eten. Ik besluit met het lichtste programma mee te doen, je kan de eerste dag kiezen uit een half uur, een heel uur en 10 km wandelen. Ik begin met het halve uur en de tweede dag moet je de helft ervan lopen, nou dat is gauw uitgerekend :-)

Boomhutten komen tevoorschijn in de winter

de wandelchallenge begin ik in het dichtstbijzijnde park

Een passant verheugt zich op sneeuw want dan is het hier nog veel mooier.

Mijn andere oude goede gewoonte is opruimen. Ik pak het 365 programma weer op. Iedere dag een plank, een kastje, een lade, een doos, etc. opruimen en schoonmaken. Ik ben maar met de badkamer begonnen, dat is het makkelijkst. Ik had wel 3 afvalzakken (maatje pedaalemmer) vol om weg te gooien. Toch gek hoe snel je teveel aan zonnebrandcreme hebt die ook nog flink over de datum is. De testers van rituals liggen bij de douche klaar voor morgenochtend. Daar heb ik wel zin in.

Ons badkamermeubel waar heel wat uit kon en nu lekker opgefrist is.

Wat doen jullie met lege parfumflesjes?

Een reistasje gekregen van Sinterklaas komt nu goed van pas, zit vol met kleine conditionerflesjes van de haarkleuring.

Afscheid van mijn Brother naaimachine

Deze week was het zover, mijn oude naaimachine ging het huis uit. Afgelopen kerst had ik mezelf een nieuwe cadeau gedaan en dat is nu bijna een jaar geleden. En de Brother stond al een poosje in een hoekje op zolder. Ook al heeft deze machine niet altijd zijn best gedaan (werkelijk, koop nooit een showmodel!! Ook niet als ze zeggen dit is de laatste, je krijgt korting, etc. zucht). En toch hield ik van deze machine. Ik kocht hem precies in de tijd dat beide kinderen nog volop in de verkleedkleren en de knuffels zaten. Ik heb er dan ook heel wat op gemaakt. Ik begon met twee "aliëns" die mij op zolder nog steeds aan zitten te kijken. Ook deze machine had een voorganger. Een Toyota. Gekregen van mijn ouders bij mijn afstuderen. Een eenvoudige maar oerdegelijke machine. Daar heb ik veel op gemaakt, van babykleertjes tot een flinke wollen wintermantel voor de man aan toe. En opeens was bij op. Ik zie mijn man nog met de machine naar de auto lopen om hem naar de stort te brengen, auw! Dat deden we deze week anders. De Brother bracht ik zelf naar de stort. Het ging me wel aan m'n hart. Ik zette hem in de container voor elektrische apparaten, het rook er naar frituurvet. Ook dat nog dacht ik, geen eens verse bloemen erbij. Weet je wel wat een naaimachine betekent? Moet het daar staan tussen vieze apparaten die alleen maar gediend hebben om vette happen te maken, of te snel gekochte apparaten die nergens toe dienden? Och, arme machine. Maar daar viel mijn oog op een andere naaimachine, Een gele! Daar heb ik de mijne naast gezet. Ik heb hem bedankt voor alle uren die we samen doorbrachten met allerlei lapjes en patronen. In de woonkamer, op zolder. Hij is zelfs meegeweest naar Tsjechië zodat ik in de vakantie door kon gaan met poppenkleertjes maken. Ik heb er in de naaichallenge nog een nieuwe (veel te grote) hoes voor gemaakt. En zeker, we hadden ook ruzie, over de te vele lussen aan de onderkant van het naaiwerk. Tot het echt niet meer ging en ik besloot een luxere duurdere Pfaff te kopen. Na een bedankje nog een bemoedigend woordje, ze stonden daar nu samen, om over hun belevenissen heen en weer te praten. Dag Brother!

 Ingenieur

Vandaag is het zover. Zoonlief doet zijn eindpresentatie elektrotechniek. Vier jaren HBO en wat verlenging vanwege de Corona, gaan straks in een half uur geperst worden. Een week geleden hebben we de woonkamer er al op aangepast. Ja, de woonkamer,  want Covid-19 waart nog steeds rond en de presentatie vindt plaats vanuit de woonkamer, op de eetkamertafel staan al twee computerschermen klaar, schilderij van de wand, kat verbannen naar de zolder, brief met niet storen op de voordeur en de telefoon uit. O ja, en zusjelief mag niet voor 16.00 uur thuiskomen. Papa en mama mogen het op afstand digitaal meevolgen. Dat wil zeggen, papa neemt een half uur vrij van z’n werk en logt in op meetings en mama studeert vandaag een keer op de kamer van zusjelief en zal vandaar ook meekijken via meetings en zorgen dat de kat niet alsnog gaat storen en eventuele toch-aanbellers vriendelijk doch dringend vragen een half uur later het nog eens te proberen.

Omdat de camera eerst moet ronddraaien voor de presentatie begint, als controle op eventuele fraude, mijn hemel, heb ik eerst het een en ander opgeruimd om vervolgens met m’n ziel onder de arm de krant maar eens op te slaan. Daar las ik een necrologie van een man die oud is geworden en zijn hele bestaan komt in een krantenpagina voorbij. Hij heeft met zijn vrouw acht kinderen gekregen waarvan er drie al jong overleden zijn. Soms benijd ik mensen met grote gezinnen, omdat zij daarmee een uitgestelde lege nest syndroom zouden hebben. Maar waar slaat dat op als mensen ook zoveel leed hebben meegemaakt. Ik besluit dankbaar te zijn, voor twee gezonde kinderen die nog bij mij wonen. Dat gaat ook niet vanzelf, maar wat hebben we het toch goed. Tijd voor nieuwe prioriteiten. Ik had al besloten mijn thesis niet in januari maar in juni af te hebben, dus terug met dat tandje gas. Vandaag korter studeren, zoonlief weet dat ik de hele dag paraat sta en hem niet voor de voeten zal lopen.

Ondertussen heb ik stiekem de vlag klaarstaan en ga ik een lege rugzak opzoeken en anders wel leegmaken en dan hang ik die om 16.00 uur uit. Want straks is het feest. Mijn oudste wordt vandaag ingenieur!

Energie verdelen en sew a UFO.

Deze week stond in het teken van energie verdelen en dat zal de komende tijd ook wel zo blijven. Eind oktober werd ik opgeschrikt door een gecompliceerde blindedarmontsteking. Dat is goed afgelopen maar het herstel duurde lang. En de energie is nog niet helemaal terug. Maar ik ben wel weer voor het eerst gaan werken. Er hingen slingers van de kinderen, er kwamen bloemen van de ouders. Zo lief en hartverwarmend. Maar van de bedrijfsarts mag ik nog even zo snel mogelijk na schooltijd naar huis om weer uit te rusten. En dat is maar wat nodig. De dagen dat ik niet werk probeer ik in de ochtenduren te studeren. Er komen tentamens en deadlines aan. Maar ook hier word ik geholpen, ik heb van de examencommissie een aantal verlengingen gekregen.

De spaarzame uurtjes die overblijven gaan ten eerste naar de kinderen en daarnaast naar mijn knutselwerk. Iedere dag een randje haken aan de temperatuurdeken. De bollen katoen die bij de vrieskou horen blijven in de wikkels. Het is voorlopig een zachte winter. De naaichallenge was ook een eenvoudige deze week. Naai een UFO. Ja die heb ik zat. Ik nam de eenvoudigste, T-shirt waar alleen de mouwtjes nog maar in hoefden. 

Terwijl ik internet aan het afstruinen was naar leuke stofjes leerde ik ook een nieuwe naam: French Terry. Die bleek ik dus al driekwart jaar in huis te hebben. Een tricot met een heerlijke zachte achterkant, gekocht op de lapjesmarkt van Utrecht. Ik denk dat dat shirtje wel aangenaam dragen zal zijn.

Fijn weekend!

Terug van geweest (alweer ;-) )

Ja terug van weggeweest. Ik heb de afgelopen twee jaar meer op instagram en facebook gepost. Maar toch vind ik het bloggen ook leuk. Ik schrijf nou eenmaal graag ook al leest misschien niemand het. Al hoop ik dat natuurlijk wel. En dan zijn er ook nog zoveel challenges, met lezen, haken, naaien. Dat lezen moet echt even op een laag pitje, al heb ik 's avonds wel graag een luisterboek aan, want dat lezen gaat nog even op aan mijn studie. Nog een half jaar en dan hoop ik af te studeren. Ik heb wel flinke vertraging opgelopen door ziektes in de familie en ik kreeg zelf een gecompliceerde blindedarmontsteking, dat was gevaarlijk maar is goed afgelopen. Mijn energie moet ik goed verdelen over studeren en huishouden en ik werk daarnaast ook twee dagen in de week. Heb je dan wel tijd voor je naaimachine en dan ook nog haken? Jazeker wel, die tijd maak ik. Haken is maar een randje per dag van 180 steken. Iedere dag een kleur bij de gemiddelde temperatuur van die dag. 5 minuten werk, meer niet. Mijn naaimachine staat op zolder en ieder verloren momentje kan ik daar achter gaan zitten. Verder liggen andere activiteiten zoals het spelen in orkesten helemaal stil. De hoorn hangt aan de wilgen. Dat met name ook omdat ik 's avonds graag voor het gezin thuis wil zijn, ook al heeft iedereen zijn of haar bezigheden, ik ben er.

Maar nu, terug op de blog, wat ga ik allemaal schrijven? Wat ik eerst ook deed. Ik ben weer begonnen met de sewing challenge. Kwam ik in 2018 tot nummer drie bleef ik in 2019 meteen al steken bij nummer 1. Nou wat ik dan genaaid heb is wel allemaal in gebruik geraakt. Vorig jaar begon ik met een ufo  en dat werd het gordijn voor de achterdeur. Die hangt nog heel mooi te zijn. En de fleecetrui draag ik nog steeds. Het zeemeerminnenhemdje is dochterlief (14 jaar inmiddels) nu te groot voor. Al draag ik dat soort printjes nog echt wel en ik zag op de markt een mevrouw ouder dan ik ook fier met een jurkje rondlopen in een jeugdige print. Ik zou zeggen, we gaan ervoor! De naaimachinehoes heb ik niet meer nodig want dan zijn we gelijk aanbeland bij de eerste challenge van 2020!! "Organize your sewing space" en dan denk je misschien meteen aan opruimen dan heb je het mis. Ik kocht een nieuwe naaimachine!!

De Pfaff passport 2.0

Oké vlak voor Kerstmis maar ik reken zo'n prachtige aanschaf tot het organiseren van mijn werkplek en week 59 en week 1 liggen naast elkaar.

Goed dan ga ik nu gauw door naar challenge 2, het naaien van een ufo. En daar heb ik er genoeg van, maar ik beperk me tot 1, want die challenge komt verderop nog een keer.

Toedeloetjes!

vasten en vakantie

De seizoentafel wordt weer in ere hersteld

vakantietijd=spelletjestijd

Ook dit jaar doen we mee met de vasten en zijn we begonnen op aswoensdag. En nee, wij vieren nog altijd geen carnaval. Tenminste niet in die hoedanigheid van hossen. Vaak nemen we wel een extra lekker biertje of bakken we iets lekkers. Maar  dit jaar niet. Wij (vooral ikzelf) zijn zo geplaagd door de griep dit jaar, ik ben zowel met kerst als met carnaval twee weken de klos geweest. Het vasten gaat dan ook iets anders dan anders. Misschien ook wel omdat de kinderen groter worden. Het vaarwel van het vlees en wijn gaat prima. Het vaarwel aan het winkelen ook (daar houden wij toch al niet van). Maar die beeldschermen, dat is een punt van aandacht. Het is bijna halfvasten en dan gaan we de afsrpaken toch wat aanschroeven. Het was deze week vakantie en dan zie ik nog wel eens wat door de vingers, maar toch. Gelukkig is er ook veel afleiding geweest, de jongste is nog een dagje naar de BSO geweest waarbij ze alle ruimte in de speelzaal krijgen (écht spelen) en er kwam een middagje een vriendinnetje en warempel de barbies kwamen voor de dag, moeder weer helemaal blij. Ik ben ook een ochtend met de kinderen naar de tentoonstelling over Star Wars geweest. Het was duur maar wel de moeite waard. De originele kostuums uit de films stonden daar, er was info met begeleidend beeldmateriaal over de tot standkoming van de film. Eigenlijk wilde ze alleen de prinses (Leia) als  hoofdfiguur maar ze kreeg toch maar een tweelingbroer, Luke. Prinses Leia en haar moeder koningin Padmé zijn mijn favorieten. Daar is Rey nu bijgekomen. Mooie sterke vrouwen.

Koningin Padmé

Maar tijdens de vakantie gingen de colleges gewoon door dus extra genieten van de dagen die ik anders ook had moeten werken. Er was ijs, heel veel ijs. de schaatsen lagen klaar maar de koude oostelijke wind liet dochterlief zoveel mogelijk binnen blijven. Gisteren toen ineens de lente wilde beginnen en de temperatuur naar 12 graden schoot, ja toen wilde ze wel even op de vijver naast de kerk. ik zag nog meer verhalen op Facebook voorbijkomen van mensen die nog heel lang door bleven schaatsen totdat de dooi het toch gewonnen had. Bijzonder stukje winter op de grens van februari/maart.
Omdat het vakantie was en we toch al het een en ander wat door de vingers zien kon daar ook wel wat taart bij. We hebben eerst een lekkere tulband gebakken en daarna een verwarmende appeltaart met kaneel. Er zijn ook de nodige kopjes thee met wintersmaak gedronken en warme chocomel gemaakt.
Heerlijk dat we toch nog even winter hebben gehad.

#4 sew something for a boy

En ik heb een jongen in huis, twee eigenlijk, maar wel allebei volwassen. Maar het blijven jongens toch? Kleding voor mijn zoon naaien zit er niet meer in denk ik. Maar er valt nog zoveel anders te maken. Ik ben zo trots hij zijn computerhoek samengesteld heeft met krijgertjes en spullen van de kringloop. Hij heeft zijn computer helemaal zelf opgebouwd. Hij hield een keer een echte powerpointpresentatie voor zijn verjaardag om ons als ouders ervan te overtuigen waarom wij computeronderdelen voor zijn verjaardag zouden moeten kopen, dan wel kunnen geven, dat klinkt wat prettiger. Die presentatie heeft hij glansrijk doorstaan. Hij kreeg zijn onderdelen en bouwde in mum van tijd zijn eigen device op. Een poos later hadden we pech. We hadden in ons woonblok een flinke blikseminslag, niemand had schade behalve wij en wat was er kapot? Juist, de computer van onze zoon. Niet leuk, echt niet leuk. Ik heb hem weer gesponsord, want een aanstaand elektrotechnicus kan niet zonder computer. Hij heeft bij de kringloop twee goeie computerschermen weten te scoren, en iedere keer als ik even achter zijn computer mag verwonder ik me weer dat je met 1 computermuis van links naar rechts en weer terug je cursor over twee schermen kunt bewegen. Tijd om iets met naald en draad te maken dat hier bij past, want daar heb ik meer verstand van😏
Het is een telefoonstandaard geworden, die kan hij tussen zijn twee schermen zetten en zijn mobiel erop zetten en dan heeft hij drie schermen.

 Twee rechthoekige lapjes, en die naai op elkaar met de linker en rechterkant in tegengestelde richting, klein stukje openlaten, vullen met rijst. En voor opstaand randje een tunnel naaien en die ook vullen met rijst. Kijk voor de beschijving die ik heb gebruikt eens hier.

Buiten is het -7 graden en binnen is het behaaglijk warm. Vandaag toch ook maar even op het ijs gaan kijken.

#3 sew something to make sewing easier.

Iets om het naaien makkelijker te maken. Ik had al eerder op Pinterest ideeën verzameld voor de naaimachine zelf. Hoezen, kleedjes voor eronder met vakjes voor fournituren, speldenkussens. Ik zag zelfs een antislipmatje voor het voetpedaal. Eigenlijk wilde ik dat laatste maken, maar die blijft nog even op een wensenlijstje staan. Ik heb al wel een stukje antislip gehaald bij de Action, dus als ik wil kan ik zo beginnen. Het is uiteindelijk een hoes geworden. Want de oorspronkelijke hoes was kapot en weggegooid. En wat maakt dat nou makkelijk aan het naaien? Want dat was toch de opdracht. Nou ben ik toch altijd al makkelijk geweest in het verzinnen van een twist of de situatie om te draaien. De hoes houdt het stof tegen toch? Daar is hij voor. En als er geen stof in de machine zit naait hij beter. Oké, ik vind 'm goed! 😄

Wel, ik heb bij de Zeeman een goedkoop tafelzeiltje gehaald. Maar de volgende keer zou ik een veel steviger zeiltje willen hebben, het flubbert wel een beetje. Ik heb de naaimachine gemeten en ik ben weer eens veel te royaal geweest. Een maatje kleiner was beter geweest. Maar ik kan hem nu wel makkelijker met hoes en al optillen. Het handvat zit ingezonken aan de achterkant van de machine. De originele hoes was ook wat aan de royale kant. Deze zal heus ook weer slijten en dan weet ik wat me te doen staat. Ik weet dat er naaisters zijn die dit veel netter oplossen door bijvoorbeeld gewoon weer opnieuw te beginnen. Geloof me, dat doe ik ook wel eens. Vooral als ik iets voor iemand anders maak. Ik heb bijvoorbeeld het volgende project ook al af, sew something for a boy, en ja, daar ben ik wel weer van voor af aan begonnen. Maar daar hoor je een volgende keer meer over.
Terug naar de naaimachinecover. Als je een tutorial wil lezen moet je hier maar eens kijken, zij heeft een hoes gemaakt zoals ik die eigenlijk zou willen. Als ik weer eens een geschikte stof dan wel zeil vind dan begin ik weer opnieuw. Voorlopig zit mijn machine veilig tegen stof in een zeiltje met hartjes. Ik heb zelfs aan de zijkant een vak gemaakt voor het pedaal en de stekker.

Op naar het volgende project!